Bezoek onze pagina’s La Petite Tour en Le Destin des Choses die jullie meer vertellen en laten zien over een vakantie een Malpertuis. Aarzel niet ons te schrijven voor meer informatie over de gîtes.
Recent kreeg ik een bericht van iemand die graag bij ons wilde reserveren maar eerst iets meer wilde weten, en natuurlijk zien, over ‘het zicht’. Groot gelijk maar eenvoudig is dat niet om over te brengen op het scherm. In de Luberon ben je als het ware continu ondergedompeld in dat landschap tussen de Monts de Vaucluse en Mont Ventoux aan noordzijde en de Luberon aan zuidzijde. Leg zo maar eens iets vast op een foto!
Met dit 360° beeld doe ik een gooi. Had ik geluk van ook nog eens een regenboog te treffen. Op ‘t eerste zicht toch niet slecht om hierheen te komen. Met de muis op de foto klikken en slepen om te navigeren…
In de ochtend van zondag 18 december ging ik, zoals bijna elk weekend, naar de bakker in Coustellet. “Het valt mee,” dacht ik, “slechts twee dames voor me.” Tot het gesprek tussen een mémé en de winkeldames op gang kwam en ik moest meeluisteren; over de kleinkinderen, de aankomst van Père Noël, de versieringen en de échte rendieren op de Kerstmarkt van Les Taillades! (Ah, die kennen we nog van vorig jaar.) De mémé keek even achterom om te kijken of ik een verantwoordelijk vader van kleine kinderen kon zijn en met zijn schaapjes toch wel zeker naar die beestjes zou gaan kijken. Ik had enkel een hongerige blik en ze merkte snel dat ze meer succes oogstte bij de jonge moeders achter de toonbank. Het duurde even voor ze alle attracties had toegelicht waarbij ik steeds meer in de vergeethoek kwam te staan. Die croissants heb ik verdiend die zondag!
Een week geleden was de Kerstmarkt in Maubec eerder teleurstellend geweest, en nog steeds op zoek naar feeststemming besloten we toch naar Les Taillades te trekken. In het gezelschap van onze kleinste van bijna 20 jaar. Het is nooit te laat om voor het eerst een rendier te bewonderen en mémé zou trots zijn. De kermis was kleiner dan in 2010. De paardenmolen, aangedreven door een mens (aardige wisseling van lastdier!), was leuk om te zien en de beschilderde houten stokjes waren een creatief alternatief voor de alomtegenwoordige santons. (klik op de foto’s om te vergroten) Maar de sfeer zat er nog niet echt in. We zullen verder moeten zoeken.
Wordt vervolgd.
Het maakt niet uit; op de fiets, te voet, in een bus of gewoon met de auto, iedereen die hier voorbij komt, zal stoppen. Onnoemlijk veel mensen heb ik hier zien halt houden of op z’n minst zien vertragen om een filmpje of foto te maken. Toen ik er onlangs stond, op de terrassen van Bonnieux, was het een stuk rustiger. En ik vroeg me af of al die duizenden foto’s die hier genomen worden wel uit de verf komen. Een grote vlakte met aan het einde een vage berg, dorpjes die te klein zijn om nog herkenbaar te zijn op papier, en om de Mont Ventoux te kunnen vastleggen bovenop dit alles zou je tenminste het magisch uur bij zonsondergang moeten afwachten. Wat wel scherp en herkenbaar is, is die eigenlijk niet zo bijzondere kerk in het midden van het panorama. Voor een mooi zicht, met een veel fraaiere kerk, moet je nog iets hoger klimmen in Bonnieux.
Ik probeer het eens met deze panoramische versie en met een zon die niet te hoog stond. Zijn jullie er al geweest en heb je een foto gemaakt?
De laatste week is het weer enigszins somber, wolken met af en toe een zonnetje, niet echt Provence mogen we zeggen. De temperaturen daarentegen zijn meer dan behoorlijk, 18° en meer, maar ook dat is uitzonderlijk. De plaatselijke krant meldt de warmste oktobermaand in 50 jaar. De natuur vindt geen rust.
Perfect weertje om te wandelen en wat foto’s te maken. We proberen ook graag eens wat nieuws uit op de blog. Wat denken jullie van deze panoramische illustraties? Met de muis kan je mee rondkijken met ons.
