Malpertuis

De verf zal morgen, vrijdag, bij de opening van het Salon des métiers d’Art nog nat zijn. Maar ik denk dat alles op zijn plaats ligt om de volgende drie dagen minstens 4.000(!) bezoekers te ontvangen. Mijn buurman op de beurs, juweelontwerper, raadde aan enkele flessen water mee te brengen want de keel zal gesmeerd moeten worden. De bedoeling is dat er gewerkt wordt bij wijze van demonstratie maar het zal dus voornamelijk on se discute worden, de nationale sport in Frankrijk.

Het salon gaat door in een oude kerk die tot cultureel centrum werd verbouwd. Geen slecht idee om volk op de banken te krijgen!

Als ik aan de dorpelingen vertel dat we bij ons een studierichting Verkeersdeskundige hebben, knikken ze zeer geïnteresseerd. Al zien ze er het nut niet van in waarschijnlijk. Er verandert toch nooit wat. Ze hebben dus oplossingen waar onze specialisten niet aan gedacht hebben; de verkeersborden in de bomen laten groeien! Meteen goed voor het milieu ook.

Voor een fotograaf zijn het voorjaar en najaar extra interessant. Het strijklicht streelt letterlijk alles. Boven de wijngaarden die stilaan hun rode bladeren verliezen en onder de stenen van de gîte die goud kleuren. Een combinatie om stil van te worden en een haïku over te schrijven.