Malpertuis

Vorige week, de tweede week van oktober, hebben we onze goudgele kweeperen geoogst. Bijzonder welriekend en woest uitziend hadden we ze in een mandje bewaard tot onze buurvrouw Fabienne uit vakantie zou terugkomen. Vandaag, 18 oktober, was dan de dag dat Riet bij haar verwacht werd om, van die bij ons vergeten vrucht, gelei, pâte en compote te maken. Een heerlijkheid bij vooral geitenkaas en, nog beter vind ik, schapenkaas (Spaanse Manchego of Italiaanse Cuor di sepi bij voorkeur).

Maar kweeperen vragen aandacht! Het heeft niet minder dan 6 uur snijden, koken, pureren en roeren gekost vooraleer er wat in de potjes en borden ging. Wie zou er zich in België nog de tijd nemen om zich te wijden aan deze heerlijkheid? (recepten op aanvraag dus) Daarom enkele tips op z’n SOS-Piet’s. “En, wat hebben we geleerd vandaag?”:

1. Ten eerste: de klokhuizen gebruiken we niet en schillen hoeft ook niet. (Zelfs als ze velours aanvoelen)
2. Ten tweede: verdeel de pâte in brede borden (max 2cm dik) en laat ze drogen aan de lucht en het licht (niet afdekken!)
3. Ten derde: de pasta blijft goed tot Kerstmis

Ten vierde: onze buurvrouw Fabienne is een schat!