Vreemd ver
De Provençaalse olijven en rode tapenade bleven de voorbije week onaangeroerd. Net als deze blog. We zaten drie hoog in Leuven en het bleek te moeilijk om over het zuiden te schrijven, te vreemd om er van te proeven. Blij dat we tijd konden doorbrengen met de kinderen, hadden we tegelijk heimwee naar huis. Nu terug in Oppède komen we tot rust, maar missen we de kinderen. Geluk zijn we alle vier romantici en die putten per definitie kracht uit periodes van transitie zoals deze. We zien elkaar snel weer en olijven laten zich goed bewaren.
November 16th, 2008 at 11:42
Ah zo herkenbaar. In het zuiden horen de tapenades in alle kleuren bij het basisoverlevingspakket. Je brengt ze mee naar het noorden wegens onmisbaar en ze blijven in de koelkast staan. Idem dito voor de geitenkazen.