De dame-jeanne herontdekt
Toegegeven, een man alleen kan een rommeltje maken. (en perfect gelukkig zijn met het te laten liggen waar het ligt) Laat die man dan nog eens Fransman zijn en je kan je ongeveer een beeld scheppen, dames, van wat wij hier na een jaar nog steeds aan het opruimen zijn. In immobiliëntermen heet dat dans son jus. Maar geen geklaag, want van tijd kan je in die natuurlijk ontstane brocantemarkt nog leuke spullen vinden. Zoals deze twee dame-jeannes. Ze stonden in de wijnkelder en we hadden er niet meteen plannen mee tot ik vanochtend in de olijfmolen een boer met net dezelfde korven zag slepen. Hij leerde me dat de capaciteit of in de teut van de fles staat, of in de metalen kraag van de mand, of in de Q van de fles. Ik herinner me vooral de versie die bij mijn grootmoeder stond: een grote dikke, groene bolle fles met daarop geschilderd een even oerdegelijk Vlaams landschap (boerderij met berk). Enkele sprieten gedroogd riet staken uit de teut.
Even decoratief en ze tegelijk vullen met olijfolie lijkt ons een nog beter bestemming. Ik heb stiekem het gevoel dat die oude mandflessen alweer een beetje meer echte olijfboer van me maken. Fantaseren is heerlijk.






















December 24th, 2008 at 17:34
Ik heb deze dames al eerder gezien maar ik wist niet dat ze Jeanne heetten. Prettig kerstfeest voor de olijfboer en familie
December 25th, 2008 at 16:04
Reactie van Flappie:
Deze bolflessen roepen ook bij mij heuglijke herinneringen op daar wij, bij mijnen thuis, deze gebruikten om onze eigen wijn op te laten gisten. Aardbeien waren de grondstof voor onze toverdrank. Gedurende een paar maand waren de Jeannes afgesloten met een waterslot en kon je de gistdamp erdoor zien ontsnappen. Het heuglijkste moment was steeds toen we de overheveling van het op dat moment tot wijn verklaarde nat, via de wet der communicerende vaten, in flessen dienden te krijgen. Kun je je voorstellen dat het op gang brengen van het overhevelen, wat diende te gebeuren door het zuigen aan een darmpje wat zich in de grote dame jeanne bevond, een werkje was dat velen interesseerde. Toen deze job mij de eerste keer op mijn 12e levensjaar werd aangeboden heb ik na 2 uur zuigen ook mijn eerste buitenlichamelijke ervaringen opgedaan. Ik slaagde er namelijk in om ook steeds de fout te maken om het darmpje boven het vloeistof niveau uit te laten komen zodat het aanzuigen zich diende te herhalen en telkens werd de eerste scheut toverdrank gewillig doorgeslikt. Er werd eerst nog getwijfeld om de mug erbij te halen maar vader had dit eerder zien gebeuren met mijn oudere broers en zussen en was er redelijk gerust in dat alles nog goed zou komen. Volgens sommigen heeft hij daar een beoordelingsfout gemaakt.
January 25th, 2009 at 21:03
[...] rosé in baginbox uitvoering. Een kilo suiker en een fles eau de vie. (alcohol!) Recupereer die dame-jeanne van bij uw grootmoeder of kijk eens goed in de kelder. Ze staat [...]