Malpertuis

De Provencaal houdt van tradities en toen burvrouw Fabienne over die van de dertien desserts vertelde, waren we meteen extra gemotiveerd om ons te integreren. Vervelend detail: de desserts staan te wachten na de middernachtmis en sluiten de dag af waarop ‘mager’ gegeten wordt. Biechten dan maar: geen van ons beiden is een gewoontebeest en van formaliteiten maken we ons snel af. Wij, euh, improviseren liever. Zo zouden we dus moeten wachten tot het uitkomen van de kerk om de zoetigheden te mogen ontdekken. Wij hebben gezondigd. Nog voor de mis waren we al goed bezig. Mager gegeten? Onmogelijk, wij zijn getrouwd op 24 december en dat moet toch dik gevierd worden! 21 jaar al, en dat is een sterk alibi vind ik. Fabienne reageerde niet erg op onze biecht. Ik denk dat ze ook niet altijd op de goedkeuring van meneer pastoor heeft afgewacht.

Echt zonde zou zijn om jullie haar supereenvoudige recept voor de amandelkrokantjes te onthouden. Meng volgende ingrediënten met de handen in een grote kom goed onder elkaar:

• 400g hele amandelen
• 2 eieren
• 200g suiker
• 1 pakje vanillesuiker
• 2 soeplepels melk
• 1 zakje gist

De verkregen pasta goed uitrollen en lichtjes platduwen op een bakplaat. Ongeveer 20 minuutjes de oven in op 180°. Eens uit de oven 5 minuutjes laten rusten. Direct in schijfjes snijden want ze worden snel hard en dan lukt het niet meer.

Toegegeven, een man alleen kan een rommeltje maken. (en perfect gelukkig zijn met het te laten liggen waar het ligt) Laat die man dan nog eens Fransman zijn en je kan je ongeveer een beeld scheppen, dames, van wat wij hier na een jaar nog steeds aan het opruimen zijn. In immobiliëntermen heet dat dans son jus. Maar geen geklaag, want van tijd kan je in die natuurlijk ontstane brocantemarkt nog leuke spullen vinden. Zoals deze twee dame-jeannes. Ze stonden in de wijnkelder en we hadden er niet meteen plannen mee tot ik vanochtend in de olijfmolen een boer met net dezelfde korven zag slepen. Hij leerde me dat de capaciteit of in de teut van de fles staat, of in de metalen kraag van de mand, of in de Q van de fles. Ik herinner me vooral de versie die bij mijn grootmoeder stond: een grote dikke, groene bolle fles met daarop geschilderd een even oerdegelijk Vlaams landschap (boerderij met berk). Enkele sprieten gedroogd riet staken uit de teut.

Even decoratief en ze tegelijk vullen met olijfolie lijkt ons een nog beter bestemming. Ik heb stiekem het gevoel dat die oude mandflessen alweer een beetje meer echte olijfboer van me maken. Fantaseren is heerlijk.

Wie in de streek van de Luberon ooit zijn vakantie doorbracht zal zeker de boerenmarkt van Coustellet bezocht hebben. Vandaag, 21 december, was officieel de laatste marktdag van het jaar. Meteen een soortement kerstmarkt. Onder een zacht winterzonnetje genoot iedereen van Vin chaud a volonté, gratis dadels, vijgen, appelsienen, kruidkoek, noten, cake, gedroogde abrikozen, … Niemand raakte gewond.