Wie in de streek van de Luberon ooit zijn vakantie doorbracht zal zeker de boerenmarkt van Coustellet bezocht hebben. Vandaag, 21 december, was officieel de laatste marktdag van het jaar. Meteen een soortement kerstmarkt. Onder een zacht winterzonnetje genoot iedereen van Vin chaud a volonté, gratis dadels, vijgen, appelsienen, kruidkoek, noten, cake, gedroogde abrikozen, … Niemand raakte gewond.
Voor het kerstdiner bestelden we, in overleg met buurvrouw Fabienne, een chapon. Dat is wat wij in België een vetgemest haantje zouden noemen. Riet opperde om er misschien coq au vin van te maken, maar dat was oneerbiedig! Fabienne: “O nee, dit is een schitterend beest dat navenant met andere nobele heerlijkheden moet gevuld worden. Je hakt hem dus zeker niet in stukken.” Vanochtend hadden we dan afspraak op de markt van Petit Palais om onze kapoen af te halen. Het was even slikken toen we thuis de zak opendeden. 4kg350! (net zwaarder dan deze kapoen toen die ter wereld kwam, dacht ik, toen ik hem nog eens tilde) Hij ligt nu in de koelkast te wachten tot komende dinsdag als Fabienne en Riet hem op Provencaalse wijze zullen klaarmaken voor Kerst. Een visueel verslag is beloofd.
De voorbije week kregen Riet en ik regelmatig de vraag over wat we zoal mistten, ginder in het zuiden. De eerste keer was het diep nadenken. We hebben namelijk eerder het gevoel dat we er veel bijgekregen hebben en een hoop balast overboord hebben kunnen gooien. Maar de vraag werd natuurlijk gesteld vanuit de verwachting dat we teleurgesteld en met duidelijk gemis een lijstje zouden beginnen aframmelen. Veel verder dan een krop ijsbergsla komen we niet. Een tweedehandsboekhandel misschien nog. Reguliere Franse boekhandels zijn doorgaans beter gestoffeerd dan hun Vlaamse collega’s maar een soort De Slegte is er niet echt. Die heb ik deze week, in verschillende vestigingen, dan ook veelvuldig bezocht. Een specifieke turf vroeg steeds de aandacht, ‘Machtige Voltaire‘. Il faut cultiver son jardin (uit Candide) is zijn beroemdste conclusie die ik me zo meteen kan herinneren en beter dan voorheen begrijp ik nu wat hij daarmee bedoelde. De weldaad voor de geest in het uitvoeren van eenvoudige arbeid met bescheiden middelen is iets wat we er hebben bijgekregen. Probeer dat maar eens uit te leggen, na dat van die ijsbergsla. Morgen vertrekken we, pak ik m’n tripied en beginnen we terug aan de olijvenoogst. ‘t Zal goed doen.
Het wordt een beetje traditie dat ik de foto’s en tekeningen van de laatste maand begin te sorteren als we in België zijn. Ik heb aan Portfolio een deel scans van dagboekpagina’s toegevoegd. Als een soort verslag van de zomer van 2008 heb ik ook wat natuurfoto’s gepost. Gewoon leuk om naar te kijken. (wat heimwee al niet doet met een mens!) De interface is nog niet helemaal je dat, maar klikken op ‘volgende pagina’ rechts onderaan de beelden brengt je wel telkens naar de volgende pagina.
We hebben de herfstbladeren samengeborsteld, de luiken gesloten en de buren goeiedag gezegd. We trekken voor enkele dagen naar België om de kinderen op te pikken voor Kerst. Wat administratieve problemen vragen aandacht en we zullen ondertussen wel enige uren zoek kunnen maken met kerstshoppen. Maar niet te lang, want ter hoogte van Lyon spreken we al af wat we gaan doen als we terug thuis in Oppède zullen zijn. Het eerste wat ons opvalt als we de autostrade verlaten en door Oud-Heverlee, via Bierbeek richting Leuven rijden is de visuele complexiteit van onze maatschappij.
Hopen gebods- en verbodsborden. Reclameborden op elke hoek, iets wat in het natuurpark van de Luberon verboden is. We zijn snel gewend geraakt, aan dat ontbreken van nutteloze, tot onzinnige proporties uitvergrootte, informatie. Op het traject van ongeveer 25 km staan minstens evenzoveel flitspalen. Alsof ze je willen doen vertragen om zeker de tijd te krijgen de boodschappen van algemeen nut in je te kunnen opnemen. We worden al zenuwachtig, voelen ons verstikt. Er wordt geclaxoneerd want ik voeg niet efficiënt genoeg in. “Een week, en we zijn weer weg”, fluisteren we. Ik mag zeker niet de bewonerskaart vergeten te leggen…
