Malpertuis

Alles leek erop dat het een rustige dag zou worden. Ieder in zijn bezigheden verdiept. Jasmine blokt, Riet schildert en ik installeer een douche in de gîte. Max werkt, zoals steeds, buiten in de tuin. Hij profiteert van zijn tijd hier om die zoveel mogelijk in de natuur door te brengen. Hij ruimt het houthok op vandaag.
Niemand anders dan Max was er dus bij toen vanonder de rotte oude planken en half vergane geitenvellen(!) een scheepskist tevoorschijn komt. Een scene uit Pirates of the Caribbean is er niks tegen. Wat houdt een 17jarige dan nog tegen om de kist te openen! Even later staat hij bij me in de gîte met een … schedel in de hand. Met de eerder ontdekte grafstenen in de tuin spoed ik me meteen naar de kist om voor alle zekerheid de rest van de inhoud te onderzoeken. Het blijkt wel mee te vallen en we besluiten de meisjes erbij te halen.

Maar niet zonder voorstelling! Riet en Jasmine blijven eerder cool, maar wel op een veilige afstand. Jasmine past wat basic forensisch onderzoek toe uit haar cursus en beslist dat de schedel met gips is bijgewerkt: “Duidelijk een studieobject en niet een onderdeel van een voorouder die wat verder in de tuin ligt.” Andere objecten in de kist beginnen nu onze aandcht te trekken. Een Bulova Accutron navigatieuurwerk, een 19de eeuwse sextant, twee pijlenkokers, zeekaarten, fotoalbums, … alles klaar om te vertrekken. Het doet de fantasie op hol slaan. Tot ‘s avonds laat speuren we naar aanwijzingen tussen de foto’s en tekeningen. Hier is het laatste nog niet over geschreven. Wordt vervolgd.