Malpertuis

Als ik ooit aan mijn memoires begin dan zal Kerst 2008 zeker een hoofdstuk beslaan. De kinderen hebben we na twee intense weken vakantie vanmiddag op de TGV richting Brussel gezet. (Ze hebben net gesms’t dat ze goed zijn toegekomen.) Jasmine heeft in alle rust kunnen blokken terwijl Max zich eens goed heeft laten gaan in de natuur.

Geen patrijs of zwijn was nog veilig met zijn nieuwe boog. Volgende Kerst hoeven we geen chapon meer te halen bij de poelier. En bij buurman R. Scott ging hij op aangeven van zijn immer ondernemende zus lustig een kerstboom kappen. In de keuken vonden we ons ongenaakbare duo ook regelmatig terug om broodpudding, krokantjes of een bûche de Noël te prepareren. Jasmine liet even de cursus maar wat graag voor wat hij was om ‘onmisbaar keukenhulpje’ te spelen.

Schaapjes, wij hebben ervan genoten. Tot binnen en paar weken!