Malpertuis

Aan het kerkhof van Saignon stond ik op mijn afspraak te wachten. In het dorp waren de meeste luiken dicht, de bistrots gesloten, de stoelen gestapeld. Geen levende ziel te bespeuren.

Wie hier volk wil zien moet naar het kerkhof. Witte R4tjes, een Fiat Panda in sportuitvoering en een blauwe 2cv kruipen het plein op. De boulistes zijn daar! De boulodrome ligt naast de muur van het kerkhof, best een goed idee om wat leven in de brouwerij te brengen. Maar wat doe je met die boom en zijn tak die over de petanquebaan hangt? Wel, je knipt en snoeit een generatie lang tot ie in een hoek van 45° zit. Maar hij hangt nog steeds te laag. Een helm dragen is eigenlijk geen zicht en daarbij veel te warm in de zomer. Een kussen dan maar. Over zulke problemen: on se casse pas la tête!

Vrijdagavond was het verzamelen geblazen in de Auberge de Lagnes voor Landgenoten in de Luberon. Zelfzekere Antwerpenaren en gezellige Limburgers werden enthousiast voorgezeten door een stel Bruggelingen. Albert II mag op zijn II oren slapen. Er waren ook enkele Walen op het appel die het feestje Belgisch kleurden. Het was gezellig en de politiek werd eens goed geregeld, zie. Bij zoveel solidaire progressie zou Bert Anciaux een traantje moeten wegpinken. Een ingetrouwde Nederlander schoof ook bij aan omdat hij, naar eigen zeggen, in ons landje de voorbije 20 jaar al genoeg belastingen had betaald.

Wie reist, zal nooit eenzaam zijn. De wegen naar de Luberon, en waar ze eventueel nog naartoe leiden, waren de rode draad van de avond. Iemand was via Zweden gekomen, anderen hebben ooit hun ouders gevolgd. (onze kinderen lezen mee!) Sommigen pendelen nog. We degusteerden een Italiaans, Engels en Frans gerecht, dronken Pastis en wijn uit de streek. En omdat een Belg niet anders kan, toch maar een biertje ook al was het Heineken Pi(l)s. Maar dan wel uit een ander glas!

Dit is een blog zonder reklame en dat zal ook zo blijven. Maar wat doet een mens als hij 13 bidonnen van de beste olijfolie ter wereld uit eigen productie is mogen gaan afhalen? Stoefen, dat is af en toe zelfs gezond, en op de markt gooien natuurlijk!

De olie is dit jaar bijzonder zacht en soepel. Afkomstig uit een eerste koude persing is hij extra vierge en bijzonder geschikt om gerechten, slaatjes, etc. af te werken. Kleine noot; onze olijfgaard ligt in de AOC de Provence en garandeert ras, herkomst en bepaalde productiemethodes. We voldoen aan al de criteria alleen aan de snoeitechnieken moet nog gewerkt worden. Misschien zit een selectie van ons perceel er ooit wel in. In maart volgen we opleiding.

We versassen de olie in bussen van 5 liter aan 75 euro per bus. En als het niet te ver is, wordt hij aan huis geleverd. Een mailtje aan de boer volstaat. Cuisinez bien!

Vergeef me dit zwak moment. ‘k Zal ‘t nooit meer doen. (Dit oogstjaar dan toch.)

Vanmorgen was ze er dan eindelijk weer, de zon. Ze stoptte terug kleur in de dingen. Ik gleed voorzichtig van onze oprit af en begon tegen 20km/u aan mijn woonwerkverkeer. De oude National 100 naar Apt was goed gepekeld en in Bonnieux ging het vrij vlot naar boven. Vanavond heb ik een collega en haar auto uit de sneeuw helpen duwen. We zijn terug vertrokken. De dooi is ingezet…

“Het is een weer om in uw bed te blijven liggen,” is een tijdens deze dagen waarschijnlijk veel gehoorde uitspraak. Niet hier, daarvoor is het ‘s ochtends veel te mooi. Voor de liefhebbers heb ik enkele ‘snelle’ beelden in het album gestopt.