Magisch Croagnes
Wij hebben ooit op het punt gestaan een huis te kopen in Croagnes. Samen met Oppède is dit voor ons een van de meest magische plekken van de Luberon. Men zegt soms te gemakkelijk dat de Provence ‘mooi’ is zoals men van rozen zegt dat ze goed ‘ruiken’. Dat is eenvoudig (je hoeft er zelfs geen neus voor te hebben!), de ziel voelen is wat anders. Ver weg van de toeristische stampede is er die heuvel met een kapel en enkele huizen. Voornamelijk zomerateliers van kunstenaars en andere getormenteerde zielen. 
Croagnes zou zonder probleem een bedevaartsoord voor de (discrete) kunstliefhebber kunnen worden. Zo woonde en ligt hier begraven de Nijlense kunstschilder Jozef Verheyen. Het zegt jullie misschien niets maar meer dan twintig jaar geleden wist hij het al: “Ik geloof niet in definitieve dingen. Je moet alleen eerlijk zijn met jezelf en je werk, dan klopt alles.” Vivons heureux, vivons cachés.
Hugo Claus volgde zijn credo en arriveerde hier met zijn Sylvia. Vele biografiën vermelden dat hij een tijdje in Apt verbleef. Niks van, hij woonde in Croagnes. Als je bovenkomt, eerste huis rechts waar nu de roestige electriciteitskast hangt. Je kan het huis zelfs huren voor je vakantie. Claus beweerde dat je nooit een goed schrijver kan worden tenzij je je ergert aan alles in je omgeving. Croagnes moet op die regel een uitzondering zijn geweest. Ik was op pad, passeerde het wegje naar boven en kon niet weerstaan me even op het pleintje te zetten. Magisch.
