Malpertuis

Ik wil niet klagen, na bijna vier weken blauwe lucht en zon, maar vanmiddag begon het te regen en dan komt alles weer terug boven voor de gevluchte Belg. Alsof zoiets hier in de Provence niet zou kunnen, dat pijpestelen regenen. Ik betrap me erop dat ik de regen hier zelfs nog feller haat. Riet vraagt me wat we zouden kunnen eten vanavond en ik antwoord instinctief “koteletten”. We eten ze niet speciaal graag en voor mij zijn ze bijkomend nog eens onverbrekelijk verbonden met regen, slecht weer in het algemeen eigenlijk. Een collega maakte er in een advertentie ooit eens onbewust ‘varkensk(l)oteletten’ van, perfect vond ik dat. Het vat alles samen.

Terug naar voorbije zondag dan maar. De brocante en antiekmarkt in L’Isle-sur-la-Sorgue komt stilaan op snelheid. Samen met de boerenmarkt in Coustellet is Isle op zondag dé uitstap bij uitstek in de streek. Oude waterkruikjes van pastismerken blijken een goede investering (minimum 16 euro ‘t stuk!). Wij kochten dan maar een 19de eeuws schilderijtje van tomaten, coeur de boeuf om precies te zijn. Zo ontwapenend en naïef dat het altijd wel ergens past. Het rood, de zon en het beeld van de tomaten brengen ons al in de lente. Maartse buien en aprilse grillen kunnen hier onmogelijk bestaan!