Malpertuis

‘Zal het iemand verbazen als ik schrijf dat de kleuren van de Provence inspirerend zijn?’, vroeg ik me bij het schrijven van vorig bericht af. Ik was pas zeker toen ik het gepubliceerd had en herlas: ‘Het klinkt en leest als muffe koek.’

Mag ik het opnieuw proberen met enkele fotografische clichés die wat scherper van beeldspraak zijn? Bovenaan Maxim wat vervloeiend in de achtergrond, hiernaast een verbaasde Jasmine.

En mag het nog gezegd dat de brocanteurs met Pasen ook op het toneel verschijnen?

Het Paasweekeinde is officieus de start van het cultureel seizoen in de Luberon. De eerste toeristen komen toe en krijgen zonder pauze meteen een propvolle kalender onder de wielen. Want niet alleen voor schrijvers en schilders maar ook voor pottenbakkers, ceramisten en textielontwerpers zijn de kleuren en texturen van de Provence een onuitputtelijke bron van inspiratie. En zij stellen graag tentoon: een extra grote antiekmarkt van drie dagen in Isle-sur-la-Sorgue, design in zijde en linnen in Gordes en gebakken aardewerk in Bonnieux. Parkeren wordt gegarandeerd een probleem.Wij zijn geen dravers meer en kozen voor de pottenbakkerskunst. Een collega uit onze Art et Métier vereniging die er haar werk aan de man brengt, weet te verklappen dat vooral de Duitse bezoekers gretige afnemers van aardewerk zijn. Pasen brengt meestal kwakkelweer. Vorig jaar brak de mistralwind heel wat potten, dit jaar vulde de regen op zondag de geglazuurde kruiken. Maar slechte liedjes duren hier gelukkig nooit lang.