Malpertuis

Herinneringen van een zomervakantie rond het zwembad zijn mooi. Zelfs als je geen zwemmer bent. Iedereen zwermt er wat omheen want water brengt rust. En deze beelden waarschijnlijk ook. Zeker voor al diegenen die gereserveerd hebben maar nog geen met water gevuld zwembad hadden gezien op de foto’s!

De zonnebedden staan ook klaar en wie aan skinny dipping denkt, weze nu gewaarschuwd. Op elk moment van de avond kunnen de lichten aanspringen…

Hier en daar komt zachtjes de lavendelgeur je al tegemoet. Het weer is dan ook perfect momenteel, lekker warm overdag tot zo’n 30 graden met een bries die toch alles fris houdt. En dat is wat lavendel nodig heeft, koelte. De echte lavende fin kan je daarom alleen vinden op grote hoogte vanaf zo’n 700 meter. Maar ook hier laat de opwarming van de aarde zich voelen. Dorpen als Sault en Senanque, die bekend staat om hun lavendelvelden, ondervinden jaarlijks steeds meer moeilijkheden om de echte lavendel te kweken. Ze liggen rond die grens van 700 meter.

In Lagarde d’Apt hebben ze voorlopig nog geen last van de opwarming. De grootste kwekers en leveranciers van de parfumeurs in Grasse hebben hier hun boerderijen op 1.200 meter. Schitterende velden, honderden hectaren groot, bieden een uniek zicht op de Luberon. In Lagarde is er verder niet veel te zien. Er is wel een bistrot die wordt uitgebaat door de burgemeester en buiten seizoen op een verlaten militair kamp lijkt. De laatste berichten van het college doen echter uitschijnen dat het lang nog niet zeker is of de bistrot dit seizoen opengaat. Wie de uitstap neemt naar deze fantastische plek kan dus maar beter wat proviand voorzien.

… en een sprinkhaan in je koplamp. Aan de plaatsing van de lampen tegenover de motorkap te zien, heeft deze sauterelle al voor enige blikschade gezorgd. Niet te onderschatten die beestjes. De kortsprieten zijn allemaal planteneters, de meeste langsprieten zijn alleseters. Deze is een langspriet en de auto stond op een parking in L’Isle sur la Sorgue. Volgende week eens gaan kijken wat er nog overschiet van dat VW Poloke.

Maxim’s stage bij Florian zit erop. 4 weken lang werd hij ondergedompeld in de chocoladefontein en gevoederd met lekkernijen. Hij mocht de vork van de meester hanteren en … ook zijn potten met kleverige nougat afwassen. Maar de stagiair-pannenlikker is meer dan voordien vastbesloten om chocolatier te worden. Merçi maitre Florian, madame Sylvie et chef Antony!

Fotogeniek betekent eigenlijk dat de foto mooier is dan in ‘het echt’. Ik maak me wel vaker die bedenking, als ik foto’s neem in huizen die in de vakantieverhuur terecht komen. Maar dit huis in Goult is anders. Het behoort aan een Amerikaans cineast die de gave heeft om in elk hoekje en kantje van zijn huis een verhaal te vertellen. Het is allemaal niet zo bijzonder, maar wel zeer efficiënt. Zonder enige moeite maak je hier verhalende beelden.

Een potje kleurpotloodjes in een nis in de muur, onder een wat naïeve tekening in een al even prutserig lijstje. Kinderen zijn hier zeer welkom. Daarnaast een kastje dat geleefd heeft. Een laag rood, een laag blauw, het heeft zich al aan meerdere interieurs moeten aanpassen maar hier mag het zichzelf zijn. Barsten inbegrepen. Welk nieuwsgierig neusje kan nog van de deurtjes en de schuifjes blijven? Op het kastje een vers gebonden bezempje met daaronder 2 potscherven die komen piepen. Om de huurder te zeggen: “Wie het potje breekt, poetst het op.”

Dit dorpshuisje is als een film die je meerdere malen moet zien om alle details te ontdekken. De eigenaar heeft zijn beroep niet gemist.

Bericht van het Filmfestival van Cannes: met 3 films per inwoner, per jaar,
zijn de Fransen de meest cinefiele Europeanen. Mijn bezoek van vorige week
aan dit huis kan geen toeval meer zijn. Het leven zit vol vingerwijzingen.