Malpertuis

Het praatje bij de plaatjes van seizoensafsluiter september moet ik noodgedwongen in tweeën splitsen. De gebeurtenissen (ondermeer 3 verjaardagen!) volgende zich in zo’n snel tempo op dat het gewoon te veel zou zijn voor een enkel bericht. Zo werd het heel erg spannend toen vier Nederlandse freules, op weg naar het trouwfeest van een vriendin in de Ardèche, bij ons nog een weekje warme Provence kwamen meepikken. Toen Noelle, Suzanne, Ingrid en Yolanda zich rond het zwembad hadden genesteld verscheen er een glibberige maar uiterst charmante kikker in het zwembad. Hij wilde duidelijk niet zomaar door iedereen gevangen worden. Onze Jasmine had al enkele pogingen ondernomen. Uiteindelijk kwam hij in het netje van Ingrid terecht. De zoen werd bij nader onderzoek toch maar uitgesteld en de trieste prins werd netjes gedropt in de tuin van de buurman. Het vangen van het bruidsboeket leek een veiliger optie? Wel dames, ik wil jullie meegeven dat hij deze week nog eens een keertje is komen kijken. Moest het dus niets geworden zijn met dat boeket, hij wacht op jullie. Opnieuw in de tuin van de buurman.

Tony en Lut uit Hasselt bekeken het van op een afstand. Voor hen klinken menukaarten als sprookjes. Zij zouden de Luberon wel eens aan een grondig culinair onderzoek onderwerpen. Van Bru tot bistrot, van nouvelle tot traditionelle. En de winnaar is voor jullie meteen een tip van formaat om te noteren: L’Alcyone op de Place Rose Goudart in L’Isle sur la Sorgue. Crêperie, saladerie en grill au feu de bois in alle eenvoud en traditie.

En niet te vergeten, uit een toevallige en spontane samenwerking tussen deze Belgen en Nederlanders zijn nog twee eierdopjes voortgekomen die nu staan te schitteren in de gîte. Heel bijzonder allemaal. Dank voor de leuke attenties en een gezellige week op Malpertuis.

Ik weet, het is ruimschoots laat om in september met vakantietips te strooien. Op de eerste officiële herfstdag dan nog. Hier en daar staat de verwarming al aan en ik gooi een zonnig vergezicht op het net. Misplaatst? Voor mooie en unieke dingen is het nooit te laat. Sowieso is het dorp Viens, waar deze foto’s genomen zijn, zelfs in hartje hoogseizoen geen trekpleister voor toeristen. Het ligt aan die ‘andere kant’ van Apt met zicht op de ruwere en grotere Luberon. De inwoners zijn drukdoende hun huizen te restaureren, de beeldhouwer werkt op het plein voor zijn deur en net buiten de omwalling op het plein staat een bizar cementen ventje te petanquen. Alsof hij met pet, peuk en al in de betonmolen is gevallen. De tijd lijkt hier niet alleen stil te staan, hij is versteend.

Hoogseizoen 2009 is nu definitief voorbij. Razendsnel ging het. Augustus passeerde aan een verschroeiend tempo van soms 41 graden. En ook onze gasten hadden duidelijk zin in genieten aan hoog tempo. Greta, Michel, Thibaut en Laurique zorgden voor de eerste verrassing. We waren eigenlijk in afwachting van een Antwerps gezin toen er een auto met Nederlandse nummerplaat de oprit nam. Ik herinnerde me plots uit mijn (verre) jeugd dat de Vogeltjesmarkt toen al vlotjes werd overgenomen door onze Noorderburen. Allerlei doembeelden over de huidige crisissituatie schoten me te binnen. Zoals Den Engel die karnemelk van ‘t vat serveert en kroketten uit de muur eten tijdens de beiaardconcerten in de Vlaaikensgang. Maar ze stelden me gerust door te zeggen dat ze alleen maar naar Nederland gingen om er … te werken. Geen wonder dat ze dringend aan rust toe waren.

Steven en Ilse waren al even gretig om de dagen te plukken. Iedereen komt wel met een zeker doel onze richting uit; rusten, het weer, de wijn, lekker eten, om het even. Maar Steven zocht net iets anders: de Romeinen achterna! Vaison La Romaine, Orange, Arles, … jongens, de kilometers die deze jongelui op heerbanen hebben afgemaald wil je niet weten. De dappersten onder de toeristen zijn de Galliërs!

Even dapper waren Annemie en Valentin die uit het immer (verre) Limburg drie dagen kwamen afzakken om dan onmiddellijk weer richting Bulgarije te vertrekken. Even bijtanken in de plaatselijke wijnkelders en weer hup. Als restauranthouders willen ze graag met jullie een culinaire tip delen: voor een gezellige hap en tap ga je best eens langs bij Du pain sur la planche in Coustellet.

Kurt, Heidi, Arthur en Jef waren een team die het leven op z’n zuiders direct door hadden. De gezellig rokende barbecue, filmpjes kijken vanop het bed, bommetjes in het zwembad, … Het was bijzonder mooi om zien hoe iedereen zich op Malpertuis zo snel thuis voelde. De geest van de Provence leeft voort in onze korte otmoetingen die nog lang zullen meegaan.

Veel geluk en zorg goed voor elkaar!