Malpertuis

Druiven. Het staat er hier vol van. Voor op tafel of in de fles en zo ver het oog reikt. Maar ze gaan plaats moeten maken, die Provençalen. Want, voorlopig bescheiden in een hoek van de tuin, groeit nu de Malpertuiser.

Het was een verre reis voor de trots uit Overijse. In bundels kwamen ze aan op Malpertuis. Splijten, scherpen, binden, … zo werden ze verenigd met een oude druivensoort uit het zuiden, de monticola. Een boeiend experiment maar de enten bleven droog en wilden niet schieten. Het zag er naar uit dat we de verovering van het zuiden voor een seizoen zouden moeten uitstellen.

Dat was buiten scheut 13 gerekend die losjes in de grond gestoken plotseling er wel zin in kreeg. In onze eigenwijze tuin staat hij nu omringd door bloemen en groenten. Ik hoop dat dit vrolijk gezelschap ferm trossen mag opleveren.