Malpertuis

We rijden nog steeds rond met een Belgische nummerplaat. Niet onze schuld want we willen er best wel vanaf. Maar de aanvraag voor een Frans kenteken is al driemaal door de Prefecture de Vaucluse teruggestuurd. Er zou een document ontbreken en niemand op de lokale administratieve diensten die mij kan zeggen wat het precies is. De situatie doet me denken aan de Verovering van Rome door Asterix en Obelix waar ze voor een van hun proeven in ‘het huis dat gek maakt’ terechtkomen. Als dit nog lang duurt laat ik de ambtenaren zelf zoeken naar een model A! Benieuwd welk dorpsfeest dat oplevert.

Over nummerplaten gesproken; hebben jullie er al eens op gelet, op weg van of naar het zuiden welk een triest figuur ons genummerd blik slaat? En dan heb ik het niet over de doorgaans tegen overdreven snelheid voortrazende opgeblonken bolides, maar wel over dat kromme witte bordje met slechte typografie. Duitsers, Fransen, zelfs Tsjechen en zeker Nederlanders dragen duidelijke cijfers en letters in een goed leesbaar en fraai vormgegeven lettertype. Ernaast het Europees vlagje en de landcode. Allemaal even netjes en uitgevoerd in een stevig kunststof. De Denen hebben, net als de Belgen, ook een rood biesje maar tenminste op een fatsoenlijke afstand van tekst en rand. Eerlijk gezegd, onze landgenoten rijden er belabberd bij tussen de rest. Dat verklaart misschien de snelheid waarmee ze vooruit willen.

Uitzonderingen bevestigen de regel en niks is te veralgemenen. Getuige deze Franse nummerplaat maar die dan weer uitblinkt door zijn creatieve oplossing.