Pierre de Sade
We voelden ons even als paparazzi toen we met de telefoon een fotootje konden maken van Pierre Cardin in de straten van zijn Lacoste. Toegegeven, het is misschien niet erg moeilijk als je in zijn restaurant zit te eten (Café de Sade), hem dan volgt door straten die helemaal van hem zijn (heeft hij nog Monopoly gespeeld misschien?) terwijl hij achteloos een knalgroene pull over de keien laat slepen. We zeggen ‘Bonjour’ als hij de deur van een van zijn galerijen sluit. Hij zegt wat terug! Een cameraman volgt hem op de voet op weg naar zijn kasteel.
Wij trekken ook naar boven en tot onze verbazing is deze bijna negentigjarige merkenverkoper eerder dan ons. We vermoeden dat hij een lift heeft laten uithakken in de rots die je alleen kan bereiken via een geheime deur die de Marquis de Sade zelf nog liet installeren. Kastelen moeten zoiets hebben, anders zijn ze niet echt. En gezien de perverse Marquis regelmatig de vlucht moest nemen…
De monumentale beelden die voor de toren staan, zijn nog steeds dezelfde. Ze zijn van kleur en plaats veranderd, dat wel. Het uitzicht is fantastisch. Boven op het dak, tussen de restanten van immense muren, geeft Pierre zijn zoveelste interview. Wat kan hij zeggen wat we nog niet weten over hem? “Ik koop de huizen van Lacoste voor mijn plezier”, zei hij tegen een journaliste toen zij vroeg waar zijn koopwoede vandaan kwam. Maar net daar schuilt volgens lokale bewoners nog wel een geheim: “Cardin wil Lacoste omdat hij ontdekt heeft dat hij een verre afstammeling is van de Sade, monsieur!”
