Bezoek onze pagina’s La Petite Tour en Le Destin des Choses die jullie meer vertellen en laten zien over een vakantie op Mas de Malpertuis. Aarzel niet ons te schrijven via ivanseymus@orange.fr voor meer informatie over de gîtes.
In de ochtend van zondag 18 december ging ik, zoals bijna elk weekend, naar de bakker in Coustellet. “Het valt mee,” dacht ik, “slechts twee dames voor me.” Tot het gesprek tussen een mémé en de winkeldames op gang kwam en ik moest meeluisteren; over de kleinkinderen, de aankomst van Père Noël, de versieringen en de échte rendieren op de Kerstmarkt van Les Taillades! (Ah, die kennen we nog van vorig jaar.) De mémé keek even achterom om te kijken of ik een verantwoordelijk vader van kleine kinderen kon zijn en met zijn schaapjes toch wel zeker naar die beestjes zou gaan kijken. Ik had enkel een hongerige blik en ze merkte snel dat ze meer succes oogstte bij de jonge moeders achter de toonbank. Het duurde even voor ze alle attracties had toegelicht waarbij ik steeds meer in de vergeethoek kwam te staan. Die croissants heb ik verdiend die zondag!
Een week geleden was de Kerstmarkt in Maubec eerder teleurstellend geweest, en nog steeds op zoek naar feeststemming besloten we toch naar Les Taillades te trekken. In het gezelschap van onze kleinste van bijna 20 jaar. Het is nooit te laat om voor het eerst een rendier te bewonderen en mémé zou trots zijn. De kermis was kleiner dan in 2010. De paardenmolen, aangedreven door een mens (aardige wisseling van lastdier!), was leuk om te zien en de beschilderde houten stokjes waren een creatief alternatief voor de alomtegenwoordige santons. (klik op de foto’s om te vergroten) Maar de sfeer zat er nog niet echt in. We zullen verder moeten zoeken.
Wordt vervolgd.
Het maakt niet uit; op de fiets, te voet, in een bus of gewoon met de auto, iedereen die hier voorbij komt, zal stoppen. Onnoemlijk veel mensen heb ik hier zien halt houden of op z’n minst zien vertragen om een filmpje of foto te maken. Toen ik er onlangs stond, op de terrassen van Bonnieux, was het een stuk rustiger. En ik vroeg me af of al die duizenden foto’s die hier genomen worden wel uit de verf komen. Een grote vlakte met aan het einde een vage berg, dorpjes die te klein zijn om nog herkenbaar te zijn op papier, en om de Mont Ventoux te kunnen vastleggen bovenop dit alles zou je tenminste het magisch uur bij zonsondergang moeten afwachten. Wat wel scherp en herkenbaar is, is die eigenlijk niet zo bijzondere kerk in het midden van het panorama. Voor een mooi zicht, met een veel fraaiere kerk, moet je nog iets hoger klimmen in Bonnieux.
Ik probeer het eens met deze panoramische versie en met een zon die niet te hoog stond. Zijn jullie er al geweest en heb je een foto gemaakt?
