Malpertuis

De voorbije weken leefden en werkten we hier onder de blauwe hemel en een zacht zonnetje. En de provencalen zijn content, want nu kunnen ze ons eindelijk zeggen dat dit eigenlijk een normale winter is in de Luberon. We willen het graag geloven: morgen zitten we aan 16 graden en dit weekeinde genieten we volgens de meteo zelfs van 18 graden. Het heeft onze al licht gebronseerde piscinier Jean-Louis geïnspireerd om snel komaf te maken met het zwembad. Voordien wachtte hij op de vrieskou want: “Béton d’hiver c’est béton de fer.” Zijn betonspuit richt hij liever bij wat hogere temperaturen. Jean-Louis is een meteorologisch fenomeen.

Zijn andere onafscheidelijke (plas)spuit Sarkoz legt zich lui in het gras. De vers aangeplantte rozemarijn en lavendel zijn even veilig. De zon is er en meteen heb je het gevoel dat er heel wat staat te gebeuren…

Verwacht jullie binnenkort aan een aantal bijzondere wetenswaardigheden over de Luberon en ons Oppède. Jasmine maakt namelijk voor haar bachelorpaper een studie over oa. de urbanisatie in dit deel van de Provence. Zo wist ze gisteren al te vertellen dat de typisch zachte witte steen uit Oppède ook wel pierre d’Estaillades wordt genoemd, een mat uiterlijk heeft met een fijne korrel en weinig tot geen fossielen bevat. Dat deed me meteen denken aan die steen in de voorgevel waarin een schelp zich vereeuwigd heeft. En wetende dat in de prehistorie ons huis op de zeebodem zou gestaan hebben moet dit dus een vrij uniek steentje zijn.

Termonde, zo heet Dendermonde in Frankrijk. Het hoofdpunt in het nieuws van 20u op TF1, twee avonden op rij. De zwaarste storm sinds tien jaar raast over onze hoofden en de materiële schade is enorm. Niets dat kan worden opgeruimd en niets in vergelijking met de emotionele schade die ouders en een gans land teisteren.

We zijn op bezoek bij onze franse buren Marc en Fabienne. Het wordt stil. We proberen stuntelig uitdrukking te geven aan onze schaamte, onmacht, onbegrip. Om nog een zeker mentale hygiëne te bewaren zeggen we dingen, furieus, die we anders niet zouden zeggen. Fabienne probeert te troosten door te zeggen dat zulke drama’s ondertussen overal gebeuren. Het opbod van geweld in films. We zoeken wat er fout gaat maar komen er niet uit. Dutroux komt ter sprake, natuurlijk, de verkoop van een baby via internet ook, en nu dit. De belangrijkste mensen ter wereld worden bedreigd in onze maatschappij.

Hun jongste dochter belt en kondigt haar huwelijksdatum aan. Het gesprek slaat om en we hopen op een betere toekomst voor onze kinderen. Aan ons om daarvoor te zorgen.