Malpertuis

Maartse sneeuw op de amandelbloesem.

Geen Provençaal die nog bewoog vanmorgen. Al de ‘gros mots’ hadden ze bij de vorige sneeuwvlagen al opgebruikt. En de buitenlander die na de zonnige dagen van de voorbije weken zijn BBQ al had afgestoft, mag hem terugzetten.

Je start zo’n blog met de idee om de rest van de werld te verblijden met leuke foto’s en teksten.  ‘Lotgevallen’, heeft een bezoeker mijn lens- en pennevrucht eens genoemd. Het is gewoon leuk om met een digitaal dagboek in de wereld te staan tot het moment dat een ander amusant type, (die zich dus ook maar amuseert veronderstel ik) een virus of Trojaans paard in je virtueel lusttuintje plant. Op gevaar af van deze website voorlopig te moeten sluiten ben ik dagen zoet geweest met het zoeken naar die destructieve knol. Hij werd gevonden en vakkundig afgevoerd. Met dank aan Pocahontas!

Ben je dan uiteindelijk klaar om opnieuw berichten te plaatsen, gaat het rode lichtje van de router knipperen. De internetverbinding ligt uit. Tot tweemaal toe, op een maand tijd, werd in Oppède 1,2 km telefoonkabel door koperdieven uit de grond gehaald. Vijf dagen duurt zo’n herstelling.  Je gaat vanzelf uitkijken naar de postbode!

De voorbije week spendeerden we in een besneeuwd België. Een overvolle agenda met als belangrijkste afspraak de 18de verjaardag van ons jongste ’schaap’ Maxim. Het knaapje dat toen voor papa een kei beschilderde en beschreef, bouwt nu muurtjes in de Provence met grotere keien. Goed opletten van in de kleuterklas begint zijn vruchten af te werpen! Happy birthday, Max!