Malpertuis

We leven al enkele dagen met alarm Oranje. (Het heeft verder niets te maken met de drie Nederlandse nummerplaten op de parking bij ons, denk ik.) Vandaag kreeg ik dan weer enkele berichtjes van ongeruste vakantiegangers die ons vroegen, na de beelden op het nieuws gezien te hebben, of Oppède veilig is. Draguignan is een eindje van hier maar we hebben inderdaad eveneens ons deel gehad van de regens.

Wees gerust: nu, donderdagnamiddag 17 juni, priemt de zon terug door de wolken. De vooruitzichten zien er goed uit. De wolken zullen nog even blijven hangen maar het weekend wordt zonnig.

Bewijs: De vide grenier in het dorp dreigde een douche te krijgen maar de dames verwisselden de zuidwesters voor een soort Waregem Koerse hoofddeksel.

Stijlvol rommelen in Oppède.

Ander opmerkelijk stijlvol evenement van de voorbije week was de beurs georganiseerd door Côté Sud in Aix-en-Provence die meestal zon kreeg en af en toe een druppel. Hier werd genoten van moois en lekkers en zeker niet geklaagd.

Côté Sud verwende in Aix-en-Provence.

Altijd maar over druiven en olijven schrijven is niet eerlijk tegenover al het ander lekkers dat hier groeit. De kersen bijvoorbeeld. De oogst van 2010 is zo uitbundig dat de boeren het nauwelijks geplukt krijgen. De gretigheid waarmee passanten hun auto aan de kant zetten en met twee handen tegelijk de sappige zoetigheid naar de mond brengen lijken ze zelfs te dulden. De genante straf die de gulzige snoepers achteraf te verwerken krijgen, is hen waarschijnlijk al lol genoeg.

De titel ben ik dan weer bij Borsato gaan plukken.

Bistrot de Mouriès

De Franse regionale verkiezingen zijn volop aan de gang. Vorig weekeinde kenden we de eerste eliminatieronde. Komende zondag 21 maart wordt de winnaar bekend gemaakt. Het centrale thema in de campagnes: “De nationale identiteit.” Nee maar -dit donc-, het voor ons sinds  ‘s mensen heugenis meest chauvinistische buurvolk heeft last van zijn identiteit!

Elk volk heeft zijn navel, zoals de Grieken Delfi hadden, en het zette mij aan het denken waar de navel van de Zuid-Fransen zich zou kunnen bevinden. Volgens mij maakt Mouriès in Les Alpilles een behoorlijke kans. Nog precieser, de bistrot van het dorp. Hier werd, en het is geen grap, op 1 april van het jaar 1551 Baptistin Honore Petalugue geboren, uitvinder van de pastis. Wie zal dit feit als mijlpaal in de meditterane  geschiedenis durven ontkennen. Achter de toog staat een Dalida, die een duidelijk j’attendrai uitstraalt, om de petits jaunes te schenken.

Niet overtuigend genoeg? Wel, in dezelfde bistrot komt regelmatig een ander en meer recente Franse held incognito over de vloer. Eric ‘The King’ Cantona, Franse voetbalheld tot ver buiten de grenzen, komt hier zijn dagschotel nuttigen. En gelijk heeft hij want de regionale keuken die hier geserveerd wordt is degelijk, van alle franjes ontdaan en zonder pretentie. Eigenlijk zoals wij het op vakantie graag hebben. Cantona heeft trouwens in navolging van Petalugue ook zijn naam verbonden aan de pastis. Hij is de ontwerper van een fles Ricard 51 die in beperkte oplage op de markt kwam.

En voor wie nog niet akkoord zou zijn met mijn argumenten moet weten dat Ernest Hemingway ze zeker zou beamen. Hij verbleef voor langere tijd in de afspanning. Verder kan ik nog duizenden olijfbomen toevoegen en de passie voor stieren die alsmaar groter wordt naarmate je dieper zuidwaarts trekt.

Mocht je deze zomer deze kant uitkomen is Mouriès en zijn bistrot zeker een ommetje waard.

Gisteren, vrijdag 12 maart, passeerde in een flits het peleton van Parijs-Nice voor het kantoor in Bonnieux. Omdat ik niet graag naar mensen kijk die onder grote fysieke druk staan, had ik meer oog voor het randgebeuren. Het begon ‘s ochtends, de mopperende champetter, de civiele bescherming die met zwaailicht voltallig uitrukte om een twijgje van de weg te halen, de signaalmeester die de parking extra onder de aandacht wilde brengen… en na de ‘flits’ alles weer opruimen. Alhoewel, dat kan vandaag of morgen ook nog.

Maartse sneeuw op de amandelbloesem.

Geen Provençaal die nog bewoog vanmorgen. Al de ‘gros mots’ hadden ze bij de vorige sneeuwvlagen al opgebruikt. En de buitenlander die na de zonnige dagen van de voorbije weken zijn BBQ al had afgestoft, mag hem terugzetten.