Malpertuis

Oppède, het dorp

Tussen vlakte en gebergte ligt Oppède-le-Vieux. De bewoning van deze plek gaat terug tot in de pre-historie. De naam, die een afgeleide is van oppidum, verraadt dat het ook ten tijde van de Romeinen een belangrijke vestigingsplaats was. Aan de noordzijde grenst het dorp aan de Via Domitienne en in het zuiden aan de petit Luberon, deel van de grotere Luberon (die loopt van Robion tot aan Manosque). Er woedden heel wat oorlogen en aanhoudende conflicten maakten dat pas in het begin van de twintigste eeuw de bewoners van Oppède-le-Vieux hun verstevigde dorp dierven verlaten en zich in de vlakte rond de hameau van Les Poulivets gingen vestigen. Dat verklaart waarom de nauwelijks 1400 inwoners van het dorp zo verspreidt wonen in verschillende quartiers rond het centrum.

Malpertuis (spreek uit als ‘Malpertwis’) is zo’n quartier. Een rustige wandeling van een kwartier brengt u vanuit de mas op het pitoreske dorpsplein waar ondermeer Mr Beans holiday werd opgenomen.

Mas de Malpertuis

Nog even terug in de tijd: einde 18e eeuw, 1781 om precies te zijn. 2 broers beslissen om een boerderij te bouwen en wijn te gaan verbouwen. Veel meer weten we niet over de oorsprong van deze plek maar de kans is groot dat ze op een bepaald moment, en over een goed glas wijn gebogen, de koppen bij elkaar staken om een naam te bedenken voor de mas die ze juist neergezet hadden. Vossenverhalen waren populair in die tijd, misschien hadden ze zelfs sympathie voor de schalkse hoenderdief en klinkten ze lachend op hun lumineuze idee. Feit is dat de naam bleef voortbestaan en, zoals bij andere quartiers in de streek, het nu zijn naam verleent aan de buurt en zelfs de straat die het domein aan de oostkant begrenst.

Toeval of niet maar op een avond, laat, kwamen we thuis. In het licht van de koplampen van onze auto liep voor ons, op de inrit, een schichtige renard. Zoekend naar links en rechts, betrapt, om dan snel in het donker te verdwijnen. Ik ben ‘s ochtends naar de pluimstaart gaan zoeken en vond gans achteraan in de olijfgaard, in de berm op de grens met de buurman, een groot gat dat wel eens de ingang van de bekende vossenburcht zou kunnen zijn. Ik heb hem sindsdien nooit meer gezien. Reynaerd woonde op vele plaatsen maar nergens zo graag als op Malpertuis. We komen hem in de toekomst vast nog wel eens tegen.