Malpertuis

We leven al enkele dagen met alarm Oranje. (Het heeft verder niets te maken met de drie Nederlandse nummerplaten op de parking bij ons, denk ik.) Vandaag kreeg ik dan weer enkele berichtjes van ongeruste vakantiegangers die ons vroegen, na de beelden op het nieuws gezien te hebben, of Oppède veilig is. Draguignan is een eindje van hier maar we hebben inderdaad eveneens ons deel gehad van de regens.

Wees gerust: nu, donderdagnamiddag 17 juni, priemt de zon terug door de wolken. De vooruitzichten zien er goed uit. De wolken zullen nog even blijven hangen maar het weekend wordt zonnig.

Bewijs: De vide grenier in het dorp dreigde een douche te krijgen maar de dames verwisselden de zuidwesters voor een soort Waregem Koerse hoofddeksel.

Stijlvol rommelen in Oppède.

Ander opmerkelijk stijlvol evenement van de voorbije week was de beurs georganiseerd door Côté Sud in Aix-en-Provence die meestal zon kreeg en af en toe een druppel. Hier werd genoten van moois en lekkers en zeker niet geklaagd.

Côté Sud verwende in Aix-en-Provence.

Altijd maar over druiven en olijven schrijven is niet eerlijk tegenover al het ander lekkers dat hier groeit. De kersen bijvoorbeeld. De oogst van 2010 is zo uitbundig dat de boeren het nauwelijks geplukt krijgen. De gretigheid waarmee passanten hun auto aan de kant zetten en met twee handen tegelijk de sappige zoetigheid naar de mond brengen lijken ze zelfs te dulden. De genante straf die de gulzige snoepers achteraf te verwerken krijgen, is hen waarschijnlijk al lol genoeg.

De titel ben ik dan weer bij Borsato gaan plukken.

Druiven. Het staat er hier vol van. Voor op tafel of in de fles en zo ver het oog reikt. Maar ze gaan plaats moeten maken, die Provençalen. Want, voorlopig bescheiden in een hoek van de tuin, groeit nu de Malpertuiser.

Het was een verre reis voor de trots uit Overijse. In bundels kwamen ze aan op Malpertuis. Splijten, scherpen, binden, … zo werden ze verenigd met een oude druivensoort uit het zuiden, de monticola. Een boeiend experiment maar de enten bleven droog en wilden niet schieten. Het zag er naar uit dat we de verovering van het zuiden voor een seizoen zouden moeten uitstellen.

Dat was buiten scheut 13 gerekend die losjes in de grond gestoken plotseling er wel zin in kreeg. In onze eigenwijze tuin staat hij nu omringd door bloemen en groenten. Ik hoop dat dit vrolijk gezelschap ferm trossen mag opleveren.