Malpertuis

“De herinnering is als een hond die gaat liggen waar hij wil.”

Cees Nooteboom

Herinnert u het zich nog, dat jeugdhuis waar je ongestoord een sigaret kon opsteken (intra muros!), een lauwe pint zonder kraag bij de hand had en morsig een zak chips kon ledigen? Wel, het bestaat niet meer maar in St.-Pantaleon hebben ze daar wat op gevonden. Een Peugeot 207, bouwjaar 1998, op 4 platte banden en gebarsten voorruit doet dienst als salle polyvalente. Met ramen en deuren geopend, staat hij daar ter beschikking op wat op het eerste zicht op een carpoolparking lijkt. De lege pakjes stop je ten teken van aanwezigheid achter de ruitenwisser. Een bijzondere bezienswaardigheid tussen twee romaanse kerkjes door die je niet in de toeristische gidsen zal vinden. Recente actualiteitsmagazines liggen op de achterbank.

Aan het kerkhof van Saignon stond ik op mijn afspraak te wachten. In het dorp waren de meeste luiken dicht, de bistrots gesloten, de stoelen gestapeld. Geen levende ziel te bespeuren.

Wie hier volk wil zien moet naar het kerkhof. Witte R4tjes, een Fiat Panda in sportuitvoering en een blauwe 2cv kruipen het plein op. De boulistes zijn daar! De boulodrome ligt naast de muur van het kerkhof, best een goed idee om wat leven in de brouwerij te brengen. Maar wat doe je met die boom en zijn tak die over de petanquebaan hangt? Wel, je knipt en snoeit een generatie lang tot ie in een hoek van 45° zit. Maar hij hangt nog steeds te laag. Een helm dragen is eigenlijk geen zicht en daarbij veel te warm in de zomer. Een kussen dan maar. Over zulke problemen: on se casse pas la tête!