Malpertuis

Op een ochtend als deze weten we waarom ze de heuvel recht voor ons La Silence des Anges hebben genoemd. Je ziet de engelen gewoon neerdalen.

De Provençalen zijn het er unaniem over eens, een l’été indien heeft nog nooit zo lang geduurd als nu. We staan op met ochtendnevel over de Petit Luberon en een gouden strijklicht over de steeds roder kleurende wijngaarden. ‘s Middags zitten de terrassen vol en gaan we vlot over de 20 graden. Voor Riet een buitenkans om de tuin verder in orde te zetten.  Stapstenen inwerken, de moestuin voor het voorjaar afstappen en verse aarde laten aanvoeren. De perenbomen zijn al gekortwiekt en de honderdjarige vijgenboom hebben we ontlast van al te kronkelige scheuten en takken.

En we hebben ons hierin professioneel laten begeleiden! Onze laatste gasten van het seizoen kwamen over Italië, uit Nederland, hierheen. Yvonne en Bert runnen Acanthus, een speciaalzaak en kwekerij van mediterrane planten. Kwam dat even goed uit! Sterker nog, ik heb een primeur. Acanthus werkt aan een boek en zijn auteurs waren in het zuiden op zoek naar droomplekjes. Er is een klein kansje dat onze ouwe vijgenboom daarin een plaats krijgt. Hun boek zal verschijnen bij Kosmos. Bedankt voor de lijst met planten en tips, Bert!

Sinds gisteren, dinsdag 16 juni, zijn ze er: de verse Cigales de Provence. Niet meteen moeders mooiste maar wat wil je als je na gemiddeld 5 jaar onder de grond geleefd te hebben plots de zon ziet? Direct het jasje uit, even opdrogen en dan snel de bomen in om zich op diens schors vast te zetten. Dan kan dit groentje aan zijn concert beginnen. Boven de 22 graden zijn de cimbaaltjes goed droog en ontpopt het beestje zich tot de meest luidruchtige der insecten. Zijn achterlijf is volledig leeg en dient als klankkast, zoals bij een gitaar. Na drie à vier weken valt hij als een gedoofd stuk zwart geblakerde houtskool uit diezelfde boom. Een kort leven, hij heeft alles gegeven, maar hij staat wel in het Guinness Book of Records! Ik schrijf wel duidelijk altijd ‘hij’ want ‘zij’ blijft stil en heeft grote oren om naar de (lege!) mannetjes te luisteren. Ik geef hier verder geen commentaar meer bij. Die komt wel vanzelf denk ik.

Als onze zoon Maxim graag cake bakt met Provençaalse kruiden en lavendelhoning dan neem ik de levering van streekproducten, enigszins opportunistisch, direct ter harte. Zodoende streek er vandaag een bijenkorf neer op onze lavendel. Je kon het nakende gebak al ruiken én horen. Hmmmmm.

Herinneringen van een zomervakantie rond het zwembad zijn mooi. Zelfs als je geen zwemmer bent. Iedereen zwermt er wat omheen want water brengt rust. En deze beelden waarschijnlijk ook. Zeker voor al diegenen die gereserveerd hebben maar nog geen met water gevuld zwembad hadden gezien op de foto’s!

De zonnebedden staan ook klaar en wie aan skinny dipping denkt, weze nu gewaarschuwd. Op elk moment van de avond kunnen de lichten aanspringen…