Jun 14 2009

De drie gratiën

Nicole.jpg

Wat gebeurt er als drie bereisde Limburgse gratiën een gîte voor vier huren en bij je neerstrijken? De meeste zaken vallen onder het beroepsgeheim van de uitbaters maar enkele algemene bijzonderheden mag ik wel verklappen. Het begint namelijk onmiddellijk te gonzen van activiteit: er wordt een vers vat rosé aangestoken, een verjaardag gevierd, de helling van de ligzetels snel gecontroleerd, overbodig textiel aan de kant gegooid en spontaan klimt de temperatuur van het water in het zwembad naar 28 graden.

Onder de sterrenhemel werden herinneringen opgehaald en ervaringen uitgewisseld. Oppède-le-Vieux en Roussillon bleven hangen samen met een heerlijke lunch in Goult. ‘t Was misschien wat snel voorbij, zeker als iemand zijn horloge verliest en iedereen direct weet hoe laat het dan is; tijd om te vertrekken. ‘Time flies when you’re having fun’. Nicole, Bernadette en Régine, jullie hebben bewezen dat vrouwen wél kaart kunnen lezen dus zijn we er gerust in dat jullie veilig thuis geraken. Tot de volgende!


May 18 2009

Fotogeniek Goult

Cinema.jpgFotogeniek betekent eigenlijk dat de foto mooier is dan in ‘het echt’. Ik maak me wel vaker die bedenking, als ik foto’s neem in huizen die in de vakantieverhuur terecht komen. Maar dit huis in Goult is anders. Het behoort aan een Amerikaans cineast die de gave heeft om in elk hoekje en kantje van zijn huis een verhaal te vertellen. Het is allemaal niet zo bijzonder, maar wel zeer efficiënt. Zonder enige moeite maak je hier verhalende beelden.

Een potje kleurpotloodjes in een nis in de muur, onder een wat naïeve tekening in een al even prutserig lijstje. Kinderen zijn hier zeer welkom. Daarnaast een kastje dat geleefd heeft. Een laag rood, een laag blauw, het heeft zich al aan meerdere interieurs moeten aanpassen maar hier mag het zichzelf zijn. Barsten inbegrepen. Welk nieuwsgierig neusje kan nog van de deurtjes en de schuifjes blijven? Op het kastje een vers gebonden bezempje met daaronder 2 potscherven die komen piepen. Om de huurder te zeggen: “Wie het potje breekt, poetst het op.”

Dit dorpshuisje is als een film die je meerdere malen moet zien om alle details te ontdekken. De eigenaar heeft zijn beroep niet gemist.

Bericht van het Filmfestival van Cannes: met 3 films per inwoner, per jaar,
zijn de Fransen de meest cinefiele Europeanen. Mijn bezoek van vorige week
aan dit huis kan geen toeval meer zijn. Het leven zit vol vingerwijzingen.