Malpertuis

Aan alle bezoekers van Mas Malpertuis,

reëel of virtueel

een schitterend 2010 gewenst!

En de kans dat dit wel eens waarheid zou kunnen worden, is zeer groot! Uit de erfenis van de vorige eigenaar van Mas Malpertuis konden wij een oud kaartspel recupereren.(een teken!) Gezien Frankrijk het land van de Tarot is, leek het ons een goed idee het orakel bij gelegenheid van nieuwjaar eens te raadplegen. Maxim heeft met zijn onschuldige hand de mensheid vertegenwoordigd.(hij werd nadien snel ontlast van deze verantwoordelijkheid) Hij schuffelde goed, couperde met de linkerhand (die het dichtst bij het hart ligt!) en maakte een nieuw stapeltje… We kozen voor de legging met drie kaarten. Dit is het resultaat:
En wat wil dit allemaal zeggen? Wel, de koningin van Munten (Pentagrammen of Ruiten) staat voor hard werken, een goed inkomen en het zich even thuis voelen op het werk als in het gezin. Lijken me op het eerste zicht allemaal goeie principes. De koning van Munten staat voor een zakelijk zeer onderlegd persoon, werkt eveneens hard, is zelfverzekerd en geniet van de verworven (extra legale?) voordelen. Ze worden alsmaar beter, die kaarten! De tien van Bokalen (Harten) dan: die staat voor emotionele en spirituele harmonie en de culminatie en vervulling van een droom. 2010 wordt duidelijk troef!

De titel geeft perfect weer hoe onze dorpsgenoten denken over het (zoveelste) proces dat Brits cineast Ridley Scott aanspande tegen de Mairie van Oppède en (opnieuw) verloor. De beroemdheid trekt al sinds 2004 ten strijde tegen alles en iedereen die zijn uitzicht verstoort. Zo heeft hij op een bepaald moment een legertje strak in het pak zittende heren eropuit gestuurd om alle vervallen schuren, R4′s waar het gras door het dak groeit en ongeschoren hagen in zijn buurt, in kaart te brengen. Iedereen kreeg onverbiddelijk een proces aan zijn been. Zo ook de kippenboerderij die volgens Scott een storend element in zijn postkaart betekend. Voor iemand die maximum 2 weken per jaar in zijn villa in Oppède doorbrengt een op zijn zachtst gezegd buitenaards gedrag. Een Amerikaanse actrice heeft ooit nog bemiddeld tussen Scott en zijn buren. Zonder resultaat natuurlijk.

En de Franse wijnboer? Hij snoeide voort. Voorlopig staan er nog geen grote witte letters op de Luberon.

(illustratie uit het anarchistish tijdschrift L’En Dehors)

Vandaag, 14 oktober, dag op dag een jaar geleden startten wij met deze blog. Deels omdat wij wel wat kwijt willen aan deze wereld en deels ook omdat we het een fijne manier vinden om onze gîtes en de sfeer hier aan mogelijke huurders voor te stellen. Het valt mooi samen en als ik de statistieken van onze ‘brainfarting’ (zo noemen Amerikanen het schrijven op blogs zonder veel na te denken, hersenscheten eigenlijk) bekijk dan denken er blijkbaar wel meer lezers zo over. 113 berichten later hebben we bijna 5.000 bezoekers per maand! Dat zijn er gemiddeld zo’n 160 per dag en meer dan 500 lezers hebben deze pagina gebookmarked. Daar word ik stil van. Ik voel me bij het schrijven zo’n beetje als het heertje dat ik onlangs langs de drukke N100 met mijn GSM kon fotograferen. Hij parkeerde zijn autootje, stelde zijn ezeltje op en zette met enkele rake trekken de Luberon op het schildersdoek. Dat terwijl de wereld op enkele stappen aan hem voorbij raasde. Levensgevaarlijk maar mooi.

Door de drukte op Malpertuis was het wat rustiger op deze blog maar een nieuw jaar is begonnen en hopelijk blijft het jullie boeien!