Malpertuis

In de ochtend van zondag 18 december ging ik, zoals bijna elk weekend, naar de bakker in Coustellet. “Het valt mee,” dacht ik, “slechts twee dames voor me.” Tot het gesprek tussen een mémé en de winkeldames op gang kwam en ik moest meeluisteren; over de kleinkinderen, de aankomst van Père Noël, de versieringen en de échte rendieren op de Kerstmarkt van Les Taillades! (Ah, die kennen we nog van vorig jaar.) De mémé keek even achterom om te kijken of ik een verantwoordelijk vader van kleine kinderen kon zijn en met zijn schaapjes toch wel zeker naar die beestjes zou gaan kijken. Ik had enkel een hongerige blik en ze merkte snel dat ze meer succes oogstte bij de jonge moeders achter de toonbank. Het duurde even voor ze alle attracties had toegelicht waarbij ik steeds meer in de vergeethoek kwam te staan. Die croissants heb ik verdiend die zondag!

Een week geleden was de Kerstmarkt in Maubec eerder teleurstellend geweest, en nog steeds op zoek naar feeststemming besloten we toch naar Les Taillades te trekken. In het gezelschap van onze kleinste van bijna 20 jaar. Het is nooit te laat om voor het eerst een rendier te bewonderen en mémé zou trots zijn. De kermis was kleiner dan in 2010. De paardenmolen, aangedreven door een mens (aardige wisseling van lastdier!), was leuk om te zien en de beschilderde houten stokjes waren een creatief alternatief voor de alomtegenwoordige santons. (klik op de foto’s om te vergroten) Maar de sfeer zat er nog niet echt in. We zullen verder moeten zoeken.

Wordt vervolgd.

Een bakker snijdt in tempo zijn kruidkoeken aan in de door de bezoeker gewenste portie. In een ander stalletje even verder, stapelt een juffrouw met katoenen handschoentjes de ambachtelijke pralines in cellofaanzakjes. In een opengewerkt tuinhuis kan je charcuterie uit de Ardèche kopen bij een verveelde marktkramer met een kerstmuts op. In nog een andere hut verkoopt men Belgische bieren aan de meter. Het maakt niet uit of ik hier de toeristisch interessante locaties meegeef, alle kerstmarkten lijken zo op elkaar, inclusief het overal tentoongestelde ondergoed van de Kerstvrouw. (Waarom krijgen we nooit de slip van de Kerstman te zien trouwens?)

Maar na de zoveelste stapel potjes valse caviaar en het standje met die enige échte Noorse zalm, ontdekten we uiteindelijk dan toch een dorp waar je de kerstsfeer voelt en snuift! Net als in een film.

Heerlijk om een woord te kunnen blaten met een sympathiek schaap en haar lammeren. Een oud mannetje port gezellig in zijn barbecue. Geen gedoe met snobistische streekproducten, hier staat een gewone worst op de kaart en de burgemeester trakteert op warme wijn. De Kerstman komt hier aan met échte rendieren en zijn vrouw heeft wijselijk haar négligé thuis gelaten. (Ze draagt thermisch ondergoed op zulke gelegenheden) In Les Taillades wordt de kerstspirit bewaard. Ga maar eens kijken. Ook na Kerst, want het is een wondermooi dorp.

Vanuit de Provence, een sfeervol kerstfeest voor iedereen!