Malpertuis

Recent kreeg ik een bericht van iemand die graag bij ons wilde reserveren maar eerst iets meer wilde weten, en natuurlijk zien, over ‘het zicht’. Groot gelijk maar eenvoudig is dat niet om over te brengen op het scherm. In de Luberon ben je als het ware continu ondergedompeld in dat landschap tussen de Monts de Vaucluse en Mont Ventoux aan noordzijde en de Luberon aan zuidzijde. Leg zo maar eens iets vast op een foto!

Met dit 360° beeld doe ik een gooi. Had ik geluk van ook nog eens een regenboog te treffen. Op ‘t eerste zicht toch niet slecht om hierheen te komen. Met de muis op de foto klikken en slepen om te navigeren…

Woensdagavond werd in Oppède, op uitnodiging van burgervader Calvo, een presentatie gegeven van de geplande restauratiewerken in het oude dorp. Terecht, want de staat waarin de straten van Oppède-le-Vieux verkeren is zondermeer gevaarlijk. Blauwe plekken, omgeslagen enkels en niet te vergeten gewoon pijnlijke voeten, zijn doorgaans het resultaat van een bezoek aan de poëtische ruïnes. Dit laatste is de romantische pleister op de blaar want zo hoort het. Om schoonheid te vinden, moet je, naar katholieke traditie, afzien.

Genoeg van die toeristische penitentie, moet Albert Calvo gedacht hebben, en hij zette jaren geleden de procedure in gang om de steile toegangsweg, een eeuwenoude calade, tot aan de Notre Dame Dalidon te restaureren. Maar dat is buiten de meer Calvinistische goegemeente gerekend. Die maakt zich zorgen over het pitoreske kader dat verloren zou gaan, en de lichtvervuiling die de leds gaan opleveren en vooral, wie gaat dit allemaal betalen! “We kunnen het pad toch ook met lampions verlichten”, klonk het. “Dat zit volledig binnen de Middeleeuwse tradities van ons dorp.” De verantwoordelijke architect en presentator van dienst keek zorgelijk. Na nog enkele bijkomende tips over het tailleren en de kleur van de te gebruiken stenen voor de restauratie door andere oude dorpsmonumenten, had hij er duidelijk genoeg van. “Tegen einde 2011 moeten alles klaar zijn”, besloot hij snel.

De kans is groot dat het project zelf ook een Calvarieberg wordt. Wij zijn wat beelden gaan maken van de fotogenieke calade. Je weet maar nooit wat ze gaan aanvangen met dit voorlopig nog ongerept stukje patrimonium.

Nog meer dan in de zomer, is het van het allergrootste belang om in de herfst je fototoestel niet te vergeten wanneer je in de Luberon op pad gaat. Het licht wisselt razendsnel en de zon schijnt als een zoeklicht tussen de wolken op de rode en dan weer goudgele wijngaarden. Het kan betrekken met dreigende wolken en even snel weer opklaren tot een staalblauwe hemel. Een tocht in beeld: (klik op de foto’s om ze te vergroten.)

Overdag hebben we zicht op roestbruine wijgaarden in Oppède.
‘s Avonds geven de velden hun kleuren af aan de lucht.

-

Spot op de Ventoux die kort daarna verdwijnt onder een deken.

-

Roussillon ziet nog roder uit dan anders.

-

De vendange is voorbij en de blaren zijn vliegen. Als de rank langs je gevel groeit, zoals hier in Lourmarin, hangen de trossen in november nog uitnodigend te bungelen.

-

De kale takken van de platanen op het plein in St-Remy-de-Provence, tekenen zich scherp af door het helder Provençaalse licht. Op de gevel van de Mairie, als met inkt neergezet op een vel tekenpapier. Alle bomen hebben 3 hoofdtakken; Liberté, Egalité, Fraternité?

-

De titel geeft perfect weer hoe onze dorpsgenoten denken over het (zoveelste) proces dat Brits cineast Ridley Scott aanspande tegen de Mairie van Oppède en (opnieuw) verloor. De beroemdheid trekt al sinds 2004 ten strijde tegen alles en iedereen die zijn uitzicht verstoort. Zo heeft hij op een bepaald moment een legertje strak in het pak zittende heren eropuit gestuurd om alle vervallen schuren, R4′s waar het gras door het dak groeit en ongeschoren hagen in zijn buurt, in kaart te brengen. Iedereen kreeg onverbiddelijk een proces aan zijn been. Zo ook de kippenboerderij die volgens Scott een storend element in zijn postkaart betekend. Voor iemand die maximum 2 weken per jaar in zijn villa in Oppède doorbrengt een op zijn zachtst gezegd buitenaards gedrag. Een Amerikaanse actrice heeft ooit nog bemiddeld tussen Scott en zijn buren. Zonder resultaat natuurlijk.

En de Franse wijnboer? Hij snoeide voort. Voorlopig staan er nog geen grote witte letters op de Luberon.

(illustratie uit het anarchistish tijdschrift L’En Dehors)

In primeur op deze blog: commentator Flappie heeft ook zijn stek gevonden in de Provence. In Oppède nog wel! Hij dobbert nu in zijn zwembad en bekomt van de emoties van het voorbije jaar. Hij lijkt te denken, ‘Oef, ma en pa hebben eindelijk iets gevonden, terug rust.’ Gisteren werd het huis gedoopt met de nodige cava’s en lag er een stevige gigot d’agneau op de rooster. Goed wat looktenen erin en welriekend geparfumeerd met rozemarijn en lavendel vers uit de tuin. Oppède heeft er drie professionele levensgenieters bij.