Malpertuis

Een nieuwe zaak in je eigen dorp moet je verplicht uitproberen, vinden wij. Zelfs als de startende ondernemer het je bijzonder moeilijk maakt. Zo kregen we een flyer in handen van Pizza Bella in Oppède, Les Poulivets. Goed idee, want die aftandse camionetten langs de N100 met een zogezegde houtoven aan boord fabriceren moeilijk verteerbare schijven. Ik vermoed dat ze soms per ongeluk de ovenplanken meegeven ipv. de pizza’s. Maar nu hebben we Pizza Bella dus; “6 dagen op 7 open!”, blokletterd de publiciteit. Welke de zevende dag is dat deze pizzabakker rust, is niet duidelijk. Voorbije donderdag waagde ik een telefoontje om de bestelling door te geven. (Dat kan vanaf 19u, zegt diezelfde leaflet). Om 19u30 sprong vrolijk het antwoordapparaat op waarbij ik dacht nu ook meteen de sluitingsdag te kennen. Neen hoor, “Pizza Bella is gesloten op maandag”, zei een vrouwenstem. Ik besloot een kijkje te gaan nemen en dan maar ter plaatse te bestellen. Het plein was leeg, de straatverlichting verstrooide een geel licht. Niets wees erop dat Bella open was want de gevelverlichting was uit. Een lichtschijnsel deed me toch naar binnen stappen, en ik mocht bestellen zelfs! Ik las de uitgebreidde kaart. Een La Collioure met tomaat, kaas, uien, olijven, kappertjes en chorizo leek me wel wat. Tot mijn oog op de Engelse vertaling viel. In de Angelsaksische versie ligt er bijkomend tonijn op diezelfde Collioure. Ik bestel tot verbazing van de chef een Franse versie. “Oei, ik heb de vertaling niet nagekeken! Tja, het is een Fransman die de ingrediënten vertaalde,” grapt hij. Al even vermakelijk snijdt hij op verzoek de pizza in 4 (voor 2 Engelsen), in 8 (voor 2 Belgen) of in 16 (voor een Nederlandse familie!). Bij het afrekenen haalt hij zijn strafste commercieel voorstel boven, “10 kopen is 1 gratis!” En hoe hij dat allemaal gaat onthouden, vraag ik. “Euh…, weet ge wat, scheur het hoekje van elke doos af en hou dat bij. Als ge er 10 hebt, brengt ge ze maar mee.” En het gaat er nog van komen want ze waren lekker. Voor de goeie dingen in het leven moet je duidelijk iets over hebben.

Maart kondigt de aanvang van de snoei in de olijfgaarden aan. Ik was al even in afwachting om de raggebollen te kortwieken want eigenlijk is het geen zicht, al die wilde pieken.

Tot 14 maart mogen we vuurke stoken op ons erf, nadien is het ten strengste verboden ter bescherming van het natuurpark. Er rest ons dus weinig tijd. Als je weet dat het snoeisel van drie bomen (1/50 van de ganse olijfgaard!) onze dubbelassige aanhangwagen aangestampt tot boven toe vult dan begrijp je dat stoken als in de hel noodzakelijk is.

Deze week kwam trouwe bezoeksters van deze blog, Anne Marie, haar olijfolie halen (op het domein;-). Ze deelt graag volgend receptje met jullie:

Vind op de markt in Apt nog een deftig truffeltje.
Rooster fijne sneetjes op houtskool gebakken brood.
Druppel olie van Malpertuis op de toostjes.
Leg daarop een flinterdun schijfje truffel.
Leg er een paar korreltjes fleur de sel op.
c’est la fête.

Bon continuation!

Het mag nu gezegd, de praline zit in de doos, en dit is een absolute primeur, want onze zoon Maxim mag als student van de Hotelschool in Hasselt stage lopen bij een eminent ambachtsman hier in Frankrijk.

In L’Isle-sur-la-Sorgue zit namelijk een zeer straffe chocolatier die het vak van vader op zoon heeft geleerd en als créateur van zeer verfijnd lekkers wereldwijd bekend staat. Gedurende een volle maand zal Maxim in het atelier van Florian te zien zijn want hij stelt zoveel belang aan zijn bewerkingen dat hij het gewoon in zijn etalage toont. Geen enkel product in zijn confiserie is langer dan een week op voorhand geprepareerd, zonder bewaarmiddelen en kleurstoffen. La cour aux Saveurs is bijkomend nog een van de weinige plekken waar je echt artisanaal vervaardigde nougat kan kopen. Ga je deze vakantie op de antiekmarkt langs, passeer zeker ook eens bij Florian Courreau in de rue Louis Lopez in Isle.

Zet in Frankrijk de radio aan en veel kans dat je in een kookprogramma binnenvalt. Zet je met Fransen aan tafel en het gesprek zal over eten en drinken gaan. Loop door deze blog en de rode draad ligt voor de hand. Onvermijdelijk, want nu kochten we samen met de buren een varken. Meters worsten werden er gedraaid die nu hangen te drogen aan een ladder en tientallen potten paté zijn er gevuld. Geregeld kletsen we het beestje nog op zijn hespen terwijl we ondeugend de verse roulades en tétines inwrijven met zeezout. Buurman krijgt er pretoogjes van dus gaan we er nog enkele weken mee door.

Vin d’orange was voor ons een complete openbaring, zelfs al na één glas en het werd alsmaar maar beter. Dit recept zal ook jullie bestedingspatroon grondig gaan veranderen. Recycleren is een goed levensprincipe en zuinigheid heeft niks met gierig zijn te maken. Alle Nederlanders, en Belgen met verre voorouders in die richting, moeten meedoen. Daar gaan we:

Koop een citroen- en appelsienboompje buiten seizoen aan soldenprijs. Er moeten wel citroenen en appelsienen aan hangen. (overbodige opmerking) Zet ze in uw garage tegen het vriezen. Zorg voor 5 liter goedkope fruitige rosé in baginbox uitvoering. Een kilo suiker en een fles eau de vie. (alcohol!) Recupereer die dame-jeanne van bij uw grootmoeder of kijk eens goed in de kelder. Ze staat er!

Snoei 2 citroenen en 7 appelsienen van de boompjes in uw vorstvrije bergplaats. Snij ze in parten zodanig dat ze door den teut van de dame jeanne kunnen gewurmd worden. Voordien heb je eerst via het plastic kraantje van de baginbox de volledige inhoud van het kartonnen vat de rosé in de dame jeanne overgebracht. En nu komt het: uw sympathieke buurman doet nog eens stiekem 3 flessen uiterst goedkope rosé open. 2 gaan er rechtstreeks in de jeanne en de laatste wordt gebruikt om de suiker in op te lossen. Niet laten koken! De suiker hoort gewoon te smelten, 125 g per liter vocht. We voegen nog eens 7 waterglazen eau de vie toe via die kleine teut. Het vocht en het fruit staat ons jeanne al in de ogen ondertussen. Stop erop en eens goed ondersteboven houden. Klaar is Kees.

Wij degusteerden zo’n brouwsel uit februari 2003! Een zalig en zeer vrouwelijk aperitief. Wel eerst filteren door een proper keukendoek. Een koffiefilter gaat ook, maar duurt langer. Spaar dus uw lege flessen wijn en tafelbier, ook de stoppen, want via een trechter en met een pollepel ga je lustig aan het bottelen. Neem regelmatig steekproeven. Prosit!