Geen knapperige croissants vandaag,
wel vers gekraak onder de voeten in de olijfgaard.
Terrasbreed tapijt voor gîte La Figue Tombée,
Vanmorgen was ze er dan eindelijk weer, de zon. Ze stoptte terug kleur in de dingen. Ik gleed voorzichtig van onze oprit af en begon tegen 20km/u aan mijn woonwerkverkeer. De oude National 100 naar Apt was goed gepekeld en in Bonnieux ging het vrij vlot naar boven. Vanavond heb ik een collega en haar auto uit de sneeuw helpen duwen. We zijn terug vertrokken. De dooi is ingezet…
“Het is een weer om in uw bed te blijven liggen,” is een tijdens deze dagen waarschijnlijk veel gehoorde uitspraak. Niet hier, daarvoor is het ‘s ochtends veel te mooi. Voor de liefhebbers heb ik enkele ‘snelle’ beelden in het album gestopt.
Jullie hebben waarschijnlijk al genoeg sneeuw gezien. Wij blijven er ons aan vergapen. Nog een laatste fotootje om het af te leren.
Het leven ligt hier nu volledig stil. Op het rond punt in het dorp staat iedereen rustig te keuvelen. Of beter gezegd; te discussiëren over wie nu eigenlijk de straten had moeten vrijmaken en zout komen strooien. Een mailtje van Orange vraagt ons het electriciteitsverbruik te willen beperken tussen 17 en 20u. En net als ik dit bericht aan het intypen ben, krijg ik een automatische oproep om te zeggen dat alle crêches en scholen in Cavaillon morgen, donderdag, gesloten zullen zijn.
De rust en stilte zijn oorverdovend. Het zal vannacht verder sneeuwen. Terwijl we naar Oppède-le-Vieux staan te kijken, krijgen we het gevoel gedragen te worden door iets dat veel groter is dan onszelf.
