Un hiver en Luberon hebben we ondertussen gehad. De plantjes in de serre warmen zich en de sneeuw is eindelijk weg. Andere zonnige foto’s kan je vinden in een special over de Luberon in het december/januari nummer van Côté Sud. Wie zijn vakantie hierheen wil beginnen voorbereiden, loopt nu snel naar de krantenwinkel!
Na een week van vriezen, dooien, vriezen, dooien voel je jezelf wat in het nauw komen. Opgesloten, als je wil. Tijd om te ontsnappen, de tralies af te breken en de zon terug binnen te laten. De voorspellingen geven voorlopig het einde van ons huisarrest aan.
Geen knapperige croissants vandaag,
wel vers gekraak onder de voeten in de olijfgaard.
Terrasbreed tapijt voor gîte La Figue Tombée,
De olijvenoogst is ieder jaar weer anders. Dit jaar hangen er aan een en dezelfde boom dikke zwarte vette verschrompelde joekels van olijven naast pietepeuterige spekgladde groengele bolletjes. En voor de rest zo’n beetje alle stadia daartussen. Groen en verschrompeld, paarsgroen en gespikkeld…
De oogst zullen we dan ook gespreid aanpakken. Een babbel op de molen leert ons dat zowat elke boer met hetzelfde fenomeen zit en de molen uitzonderlijk zal open blijven tot half januari. Een beetje zoals in Spanje eigenlijk waar ze soms doorgaan met plukken tot februari. We gaan die groentjes nog even laten hangen en als de vrieskou en de mistral het toelaten, plukken we ze met Kerst en na Nieuwjaar. Koud geperst zullen ze dan zeker zijn.
Op een ochtend als deze weten we waarom ze de heuvel recht voor ons La Silence des Anges hebben genoemd. Je ziet de engelen gewoon neerdalen.
