Malpertuis

De olijvenoogst is ieder jaar weer anders. Dit jaar hangen er aan een en dezelfde boom dikke zwarte vette verschrompelde joekels van olijven naast pietepeuterige spekgladde groengele bolletjes. En voor de rest zo’n beetje alle stadia daartussen. Groen en verschrompeld, paarsgroen en gespikkeld…

De oogst zullen we dan ook gespreid aanpakken. Een babbel op de molen leert ons dat zowat elke boer met hetzelfde fenomeen zit en de molen uitzonderlijk zal open blijven tot half januari. Een beetje zoals in Spanje eigenlijk waar ze soms doorgaan met plukken tot februari. We gaan die groentjes nog even laten hangen en als de vrieskou en de mistral het toelaten, plukken we ze met Kerst en na Nieuwjaar. Koud geperst zullen ze dan zeker zijn.

Op een ochtend als deze weten we waarom ze de heuvel recht voor ons La Silence des Anges hebben genoemd. Je ziet de engelen gewoon neerdalen.

De Provençalen zijn het er unaniem over eens, een l’été indien heeft nog nooit zo lang geduurd als nu. We staan op met ochtendnevel over de Petit Luberon en een gouden strijklicht over de steeds roder kleurende wijngaarden. ‘s Middags zitten de terrassen vol en gaan we vlot over de 20 graden. Voor Riet een buitenkans om de tuin verder in orde te zetten.  Stapstenen inwerken, de moestuin voor het voorjaar afstappen en verse aarde laten aanvoeren. De perenbomen zijn al gekortwiekt en de honderdjarige vijgenboom hebben we ontlast van al te kronkelige scheuten en takken.

En we hebben ons hierin professioneel laten begeleiden! Onze laatste gasten van het seizoen kwamen over Italië, uit Nederland, hierheen. Yvonne en Bert runnen Acanthus, een speciaalzaak en kwekerij van mediterrane planten. Kwam dat even goed uit! Sterker nog, ik heb een primeur. Acanthus werkt aan een boek en zijn auteurs waren in het zuiden op zoek naar droomplekjes. Er is een klein kansje dat onze ouwe vijgenboom daarin een plaats krijgt. Hun boek zal verschijnen bij Kosmos. Bedankt voor de lijst met planten en tips, Bert!