Malpertuis

Meerdere zéér dikke boeken zien we opduiken aan ons zwembad. Schrikwekkende turven vol kleine lettertjes die niet alleen dienen als leesvoer maar evengoed als wespendoder en keverpletter. Aan spannende momenten geen gebrek.

Waar men thuis niet de tijd voor vindt, maak je goed op een ander. Zo lijkt het wel. En vooral cultuur lijkt er zeer onderhevig aan te zijn. Zo gaat het boek aan de kant voor een uitstap naar een Middeleeuws dorp en komen de kunstgalerijen in zicht. Voor mij de aanzet om het aanbod, zinnige maar evenzeer verstrooiende, tentoonstellingen eens te bekijken. Doe er jullie voordeel mee.

Bovenaan mijn lijstje staat de overzichtstentoonstelling van Alechinsky in het Musée Granet in Aix-en-Provence. De retrospectieve loopt nog tot 3 oktober 2010 waar ook zijn laatste schilderijen en gravures te bekijken zijn waarin de Cobrakunstenaar zich, naar eigen zeggen, eindelijk ontdoet van ‘de vier hoeken’.

Dichter bij huis en voor wie van verhalend literair teken- en schilderwerk houdt, is het werk van Jean Le Gac een verrassende ontdekking. Tot 3 oktober 2010 kan je in het Maison René Char in L’Isle sur la Sorgue terecht. Toegankelijk op zondag is het te combineren met de brocantemarkt van de stad.

Absoluut buitenbeentje in de Luberon en een must voor wie van hedendaagse Afrikaanse kunst houdt: de Fondation Blachère in Apt. Zo kan je er de affiche kopen die William Kentridge maakte voor het WK2010 in Zuid-Afrika of eenvoudige gesculpteerde gebruiksvoorwerpen uit ebbenhout. Wij waren vooral onder de indruk van de intimistische mis en scène waarin de fondation zijn vaste collectie toont. Deze zomer is het thema textiel. Wil je even weg van de toeristische drukte, dan is deze oase (weliswaar temidden een industrieterrein!) een aanrader. (klik op de foto’s voor een uitvergroting)

Voor landschappen van plakken dikke paarse lavendelolieverf onder cadmiumgele zonnebloemimpressies kan je terecht op lokale markten en tot in de kleinste boetiekjes in de smalste straatjes. Wie ontdekt de volgende Van Gogh?

Geen misverstand, Fabienne gaat niet onder de burkha!

Onze Provençaalse buren Marc en Fabienne hadden het plan opgevat om ons nog eens op sleeptouw te nemen in een van hun langlopende familietradities. Ze keken er van in de zomer al naar uit: “We gaan samen een varken inmaken!” Niet meteen ons ding maar we stemden er graag mee in.

Vorig weekeinde was het dan zover. Zaterdagochtend werden we uitgenodigd in de geïmproviseerde beenhouwerij van onze buren. Snijplanken, vers gewette messen en vleesmolen stonden al in de aanslag. Marc was zoals gewoonlijk een en al nut en doelmatigheid. We hebben leren uitbenen, vet sorteren (aah!), darmen wassen (euh?), worsten draaien, paté prepareren…

Welgekomen afwisseling waren de serveertips van Fabienne. Als tussendoortjes had ze het over terrines en slaatjes. Ondertussen werd wel vergeten in welke kom het vlees voor de saucissen moest en waar die voor de saucissons en saucisettes stond. “Maakt niet uit, ik sorteer het later wel”, lostte Marc het weer op. En dan die vleesmolen. Eenvoudige mechaniek met tot de verbeelding sprekend resultaat. Tientallen kilo’s gehakt hebben we omgezet in tientallen meters worst. Ik zag Pekkie van Filiberke ineens weer lopen met zo’n sliert achter zich aan. Een mens draait zich dol aan zo’n molen.

Pièces de résistance zijn zonder twijfel de hespen en de poitrines roulée. Zeg maar ons huiswerk voor de komende weken.  De hespen wrijf ik nu in, drie weken lang, met fijn zeezout. Nadien hangen ze te drogen in linnen zakken. Heerlijk. We hebben er heel wat voor over, want elke avond vraag ik mij af wiens velleke eerst gaat gepekeld zijn. De billen van het varken of de al even rode huid van mijn handen. De panchetta werd voor het rollen eerst met zwarte peper en zout bewerkt. Nog wat laurier en verse tijm erop voor ze dicht gaan en dan snel onder het zout.

Volgens Marc hebben we deze inburgeringsproef weer goed afgerond. De echte test zit hem in het proeven natuurlijk. Benieuwd wat onze gasten er van gaan vinden.

* Cochonnerie v (pop) zwijnerij

Un hiver en Luberon hebben we ondertussen gehad. De plantjes in de serre warmen zich en de sneeuw is eindelijk weg. Andere zonnige foto’s kan je vinden in een special over de Luberon in het december/januari nummer van Côté Sud. Wie zijn vakantie hierheen wil beginnen voorbereiden, loopt nu snel naar de krantenwinkel!