Beste landgenoten, u was weer zéér talrijk aanwezig op de markt van L’Isle sur la Sorgue deze zondag! Het inspireerde zelfs een uitbater van een drankstalletje om tot een charmeoffensief over te gaan en zo schaamteloos zijn marktaandeel te vergroten. Als we komende dinsdag, 14 juli, een Fransman spotten die de Brabançonne zingt, begin ik me serieus zorgen te maken.
Zie, dat vinden wij nog eens tof: mensen die vooroordelen uit de wereld helpen. Want wie denkt dat er in de Provence voor jonge mensen niks te zien en te beleven valt, moet het maar eens gaan vragen aan Marnik en Els van Café Barrock in Wambeek-Ternat. Van de rustige ontbijttafel en onze luie ligweide in Oppède gaat het voor hen nu richting stomende festivalweide in Werchter. Van pooldiven tot stagediven, de wereld is een boeiende plek voor wie open van geest is. Have fun and take care!
Sinds gisteren, dinsdag 16 juni, zijn ze er: de verse Cigales de Provence. Niet meteen moeders mooiste maar wat wil je als je na gemiddeld 5 jaar onder de grond geleefd te hebben plots de zon ziet? Direct het jasje uit, even opdrogen en dan snel de bomen in om zich op diens schors vast te zetten. Dan kan dit groentje aan zijn concert beginnen. Boven de 22 graden zijn de cimbaaltjes goed droog en ontpopt het beestje zich tot de meest luidruchtige der insecten. Zijn achterlijf is volledig leeg en dient als klankkast, zoals bij een gitaar. Na drie à vier weken valt hij als een gedoofd stuk zwart geblakerde houtskool uit diezelfde boom. Een kort leven, hij heeft alles gegeven, maar hij staat wel in het Guinness Book of Records! Ik schrijf wel duidelijk altijd ‘hij’ want ‘zij’ blijft stil en heeft grote oren om naar de (lege!) mannetjes te luisteren. Ik geef hier verder geen commentaar meer bij. Die komt wel vanzelf denk ik.
Als onze zoon Maxim graag cake bakt met Provençaalse kruiden en lavendelhoning dan neem ik de levering van streekproducten, enigszins opportunistisch, direct ter harte. Zodoende streek er vandaag een bijenkorf neer op onze lavendel. Je kon het nakende gebak al ruiken én horen. Hmmmmm.
Antiekmarkten, vlooienmarkten, rommelmarkten zijn er bij de vleet in de Luberon maar de echte pièces de résistance zijn de vide greniers buiten seizoen. Dat is het moment waarop dorpsgenoten kelders en garages leegmaken en alles naar buiten sleuren. Zondag 14 juni was het zover in ons Oppède. Zoals het hoort werden de schoolpoorten opengegooid, het dorpsplein ontruimd en de plaatselijke boer stelde zijn weide als parkeerplaats ter beschikking.
Dat ik geladen als een muilezel richting auto trok na nog maar amper een half uur zal niemand verbazen (voor wie Riet zelfs maar een beetje kent). Servies, haardset, theejatten, de volgende table d’hôtes zal heel wat stukjes Oppède bevatten.
