Malpertuis

Wat gebeurt er als drie bereisde Limburgse gratiën een gîte voor vier huren en bij je neerstrijken? De meeste zaken vallen onder het beroepsgeheim van de uitbaters maar enkele algemene bijzonderheden mag ik wel verklappen. Het begint namelijk onmiddellijk te gonzen van activiteit: er wordt een vers vat rosé aangestoken, een verjaardag gevierd, de helling van de ligzetels snel gecontroleerd, overbodig textiel aan de kant gegooid en spontaan klimt de temperatuur van het water in het zwembad naar 28 graden.

Onder de sterrenhemel werden herinneringen opgehaald en ervaringen uitgewisseld. Oppède-le-Vieux en Roussillon bleven hangen samen met een heerlijke lunch in Goult. ‘t Was misschien wat snel voorbij, zeker als iemand zijn horloge verliest en iedereen direct weet hoe laat het dan is; tijd om te vertrekken. ‘Time flies when you’re having fun’. Nicole, Bernadette en Régine, jullie hebben bewezen dat vrouwen wél kaart kunnen lezen dus zijn we er gerust in dat jullie veilig thuis geraken. Tot de volgende!

Herinneringen van een zomervakantie rond het zwembad zijn mooi. Zelfs als je geen zwemmer bent. Iedereen zwermt er wat omheen want water brengt rust. En deze beelden waarschijnlijk ook. Zeker voor al diegenen die gereserveerd hebben maar nog geen met water gevuld zwembad hadden gezien op de foto’s!

De zonnebedden staan ook klaar en wie aan skinny dipping denkt, weze nu gewaarschuwd. Op elk moment van de avond kunnen de lichten aanspringen…

In telefoongesprekken met het thuisfront blijft de meest gestelde vraag:”En, hoe is het weer daar?” De antwoorden variëren nogal en het is al vastgelegd in statistieken dat de voorbije winter in de Provence er inderdaad eentje was zonder voorgaande. Sneeuw en regen wisselden snel af met stralende zon op eerste lentedagen die in België hoogzomer genoemd zouden worden. Gisteren en vandaag: 27 graden. We zitten ‘s avonds buiten tot een uur of negen en dan koelt het af. Nog iets te vroeg om het zwembad te vullen maar we zitten al op de kant naar de Luberon en de wijngaarden te kijken. Volgende week komen misschien de ijsheiligen nog langs? Daarna gaat de kraan open.

Er drijven kuddige wolkjes over ons kleine zandmannetje in een groen overalletje. Hij legt de terrassen rond Malpertuis aan. Het huisje van onze buren past bijna in zijn vrachtwagentje op de oprit.

Beetje bij beetje schept hij ruimte en perspectief met zijn Bobcatje en rijfke. Hij keert en draait, speelt met het licht op de witte steentjes. Samuel is helemaal zen.

TataVonne is Frans voor onze Vlaamse Tante Yvonne. In het Arabisch zal het nog anders klinken, maar dat zal je haar zelf moeten vragen. De dame op de foto, die wat op zijn Japans met een fototoestelletje staat te jongleren, was ook de steun en toeverlaat uit onze Gentse studententijd.

Ze is van alle werelden en smaken thuis en terwijl ze onze keuken inpalmde, wisselde de Gentse waterzooi van plaats met de Bouillabaise de Marseille. Nog een geroosterd stokbroodje erin met aïoli erop, hmmm.

Ze had een dik boek bij, maar daar werd niet veel in gelezen. We hebben eens goed bijgepraat en meer moet dat niet zijn. Veel succes met je examen Arabisch en we zien je graag nog eens terug!

Inshallah